برای تبلیغ در وب سایت ایمیل بزنید
پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

پایگاه علمی سرگرمی و تفریحی آموزش درآمد کارآفرینی خلاقیت هنر خوداشتغالی
X
تبلیغات
رایتل
به نام خدا

صرفه جوئی در هزینه و افزایش سود با استفاده از فناوری گرواسیس


آیا واتر باکس گران است ؟  این سوال را می توان با مقایسه هزینه ها و مزایای واتر باکس پاسخ گفت . استفاده از اتوموبیل بسیار پرهزینه تر از پیاده روی است . با این وجود در بسیاری از موارد با توجه به مزایای اتوموبیل ، هزینه های اضافی آن پذیرفته میشوند . بنابراین اکثر مردم اتوموبیل را ترجیح میدهند ، اگرچه در نگاه اول داشتن یک اتوموبیل بسیار گرانتر تمام میشود .
همین استدلال در مورد واتر باکس نیز به کار میرود . در یک زمین حاصلخیز میتوان بدون استفاده از واتر باکس درخت و دانه کاشت ، در این شرایط واترباکس میتواند سودمند باشد اما نه ضروتا .
با این حال زمین های حاصلخیز برای محصولاتی که سالانه بازگشت سرمایه ( ROI ) بالاتری نسبت به درختان دارند مورد استفاده قرار میگیرند ، در این صورت ترجیح داده میشود که از زمین های حاصلخیز و مرغوب تر برای کاشت اینگونه محصولات استفاده شود . زمین گران هزینه کاشت درخت را بسیار بالا می برد . هزینه بسیار بالای سرمایه ( سرمایه و سود ) در یک سرمایه گذاری طولانی مدت ( از لحظه کاشت تا برداشت ) ، دستیابی به بازدهی سرمایه ( ROI ) قابل توجه و یا حتی مورد قبول را تقریبا غیر ممکن می سازد .
اینجا است که کار مهم " واتر باکس گرواسیس "آغاز میشود . واترباکس با ایجاد امکان کشت درخت در زمینهای تقریبا بی ارزش موجب صرفه جوئی و پس انداز بسیار می شود و بدین معنا که کاشت درخت با استفاده از واتر باکس میتواند بسیار ارزانتر از کاشت درخت در زمینهای گران باشد


مزایای واتر باکس سه گانه است :
سرمایه گذاری کمتر
بازدهی سرمایه ( ROI ) بیشتر
استفاده از زمین بی ارزش و تبدیل آن به زمین ارزشمند با نوید تولید درختان آینده ، طرح جالب توجهی است و قیمت ظاهری واترباکس را ناچیز و غیر قابل توجه می نماید .
در کنار این مزایای مشهود که واترباکس را به چنین سرمایه گذاری قابل توجهی تبدیل کرده اند مزایای دیگری هم وجود دارد .


هزینه خرید واترباکس برابر یکصد و سی هزار تومان است . از آنجا که عمر مفید واتر باکس ده سال است و در هر سال یک نهال جدید با هر واتر باکس کاشته خواهد شد ، بنا براین هزینه  تمام شده به ازای هر نهال کاشته شده سیزده هزار تومان خواهد بود.

توضیح : (  قیمت یکصد و سی هزار تومان برای سفارش کمتر از یکهزار دستگاه واتر باکس میباشد در صورت خرید تعداد بالاتر بهای خرید کاهش خواهد یافت .


همچنین ازمایش های موفقیت آمیزی بصورت دو بار کشت یک زمین در سال انجام میگیرد که در اینصورت هزینه ها بیشتر کاهش خواهد یافت ( و این یعنی افزایش بازدهی سرمایه ) .
با موفقیت در کاشت بذر به جای نهال در واتر باکس هزینه ها کاهش بیشتری می یابند .
( نکته : انتخاب بذر در مقابل دیگر مواد کشت بسیار مهم است . برای اطلاع کامل و اتخاذ درست ترین تصمیم با توجه به شرایط و موقعیت ، مطالب بعدی در مورد نهال ها ، مواد کشت و .... مطالعه شوند ) .
حتی اگر به جای بذر نهال های جوان بکاریم در مقایسه با کاشت درختان 3 - 2 ساله که امروزه روش مرسوم کشت درختان هستند میتوانیم از هزینه هایمان بکاهیم .
همچنین میتوان روش بسیار ارزانتر قلمه زدن گیاهان و یا کاشت گیاهان تولید شده با روش کشت بافت را بکار گرفت . صرفه جوئی در هزینه کاشت میتواند قابل توجه باشد . بنابراین بکارگیری واتر باکس در اراضی فرسوده و بیابانی مدل مناسبی برای کسب و کار سودآور است .
عدم نیاز به آبیاری پرهزینه از دیگر مزایای قابل توجه واترباکس است . واتر باکس شیوه کشت منحصر به فردی است که باعث توسعه اساسی سیستم ریشه میشود ( موضوع کلیدی در رشد ریشه در زمان تولید نهال یعنی توسعه ریشه اولیه نافذ و قوی بجای ریشه های ثانویه سطحی به کلی فراموش شده است ) . بهمین دلیل از سرمایه گذاری کلان بر روی سیستم آبیاری و شبکه برق صرفه جوئی میشود و از انرژی پر هزینه و گران کمک گرفته نمی شود . در بسیاری از کشورها برای آب " بهای بازار " در نظر گرفته میشود و این امر سبب استفاده صحیح از آب گردیده است .
آبیاری قطره ای به اندازه تصور مردم سودمند نیست . با این روش برای آبیاری هر درخت سالانه 1800 - 1500 لیتر آب مصرف میشود . زمانی که اب فراوان بود  کسی به هزینه آن توجه نمی کرد ولی امروزه آب کمیاب تر و گرانتر شده است . این گونه انتظار می رود که تا سال 2025 در سراسر جهان هر کشاورزی باید بهای واقعی آب استفاده شده برای کشت محصول خود را بپردازد .
واترباکس گرواسیس تنها یکبار از آبیاری دستی استفاده میکند . یکبار و فقط 20 لیتر در ابتدا و در زمان کاشت نهال جوان . امروزه استفاده از واترباکس در آغاز کاشت نهال بسیار هوشمندانه است چرا که تا سال 2025 میتوان بدون استفاده از روشهای پر هزینه آبیاری به درختان مثمر رسید .
واترباکس گرواسیس نقش مهمی در کاهش هزینه ها دارد . بکارگیری این روش در طولانی مدت باعث پس انداز بسیار پول و در نتیجه کاهش هزینه تولید مواد غذائی و چوب میگردد . فناوری واتر باکس سیستم کشت کننده کامل است که رسیدن به بازدهی بالای سرمایه ، پایداری و کمک قابل توجه به برطرف نمودن مشکلات ناشی از غذا و منابع در جهان که همه ما خواهان حل شدن آن هستیم را ممکن می سازد .
حال به نقطه آغاز برمیگردیم . آیا واترباکس گران است ؟ اکنون پاسخ این سوال را می دانید . در بسیاری از موارد کاشت درختان در زمینهای کم ارزش به کمک واترباکس بسیار جالب توجه تر از کاشت درختان در زمین های حاصلخیز و گران و بدون استفاده از واترباکس است .



حال این فناوری در دسترس است و فرصت ها در انتظار شما .

آنها که کاشت درختان را محاسبه میکنند ، از طریق درختان به سود می رسند

این مطلب ترجمه بخشی از کتاب " دی اکسید کربن هدیه ای از بهشت " نوشته پیتر هوف است .


طی بحران مالی سالهای 2009 - 2008 مفاهیم " هزینه ها " و " سرمایه گذاری " اغلب با هم اشتباه گرفته میشدند . در آمریکا ایالتی پیش نویس یک طرح مقابله با بحران را با صرف صدها میلیون یورو برای ایجاد اشتغال تهیه کرد . اقدامات پیشنهادی شامل عایق بندی خانه ها و افزایش اشتغال در حوزه سلامت بود . در همان زمان این ایالت سهام خود را در یک شرکت بزرگ تولید انرژی به فروش رساند تا منابع مالی این " سرمایه گذاری ها " را تامین کند . آیا مفاهیم درهم آمیخته شده بودند ؟


قبل از گفتگو در مورد هزینه ها و یا سرمایه گذاری در کاشت درختان ، رسیدن به درکی واحد از این مفاهیم نیاز است .


سرمایه گذاری ، پرداخت هزینه با هدف درآمد زائی است . فرض کنید برای یک ماشین پخت نان 1000 یورو سرمایه گذاری کرده اید . این هزینه امکان فروش سالانه 2000 یورو را برایتان فراهم میکند و در نتیجه درآمد زا است . به دلیل هزینه های نگهداری پس از 4 سال مجبور به فروش ماشین میشوید .با فرض اینکه ارزش نهائی آن 200 یورو است ، جمع هزینه ها برابر با :
800 = 200 - 1000
بوده است . این کاهش بها است . نتیجه مالی در طی این 4 سال بشرح زیر است :


سرمایه گذاری 1000 یورو
کاهش بهای سالانه هزینه ها ( 200 = 4 / 800 ) یورو است .
سود برابر با ( 4 سال * ( 5 % * نصف مبلغ سرمایه گذاری شده ) = 100 ) است .
ارزش نهائی برابر با 200 یورو می باشد .
جمع هزینه های ماشین برابر با 900 یورو است .
فروش برابر است با ( یورو 8000 = 2000 * 4 )

سود ناخالص که با آن هزینه های دیگر مانند دستمزد ، انرژی و مکان پرداخت می شود و همچنین از آن سود خالص بدست می آید برابر با 7100 یورو است .


این چگونگی درآمد زائی است ؟


پرداخت هزینه ای بدون کسب درآمد توسط یک دولت سرمایه گذاری نیست . بلکه " مخارج " نام دارد . چرا که در طول زمان همه پول صرف تامین مخارج شده و همان دولت با وصول مالیات و یا گرفتن وام ، تنها مخارج جدید تری می سازد . ایالتی که در بالا مثال زده شد در صورتی موفق است که با بهره برداری از همان کارخانه انرژی سالانه صدها میلیون یورو درآمد زائی کرده و عواید حاصله را صرف تامین مخارج کند . اما وقتی آن ایالت با فروش سهم خود در کارخانه انرژی ، پول بدست آمده را هزینه می نماید و این کار را سرمایه گذاری می نامد ، در نهایت فقیر خواهد شد . مانند مزرعه داری که گاوهایش را می فروشد و دیگر تولید شیر نخواهد داشت و بعد از خرج پول مجبور به فروش مزرعه اش می شود .


چنین قاعده ای در مورد راهکارهای حذف Co2 به کار گرفته می شود . با پمپاژ Co2 به زیر زمین نه تنها خود را از اکسیژن محروم میکنیم ، بلکه سالانه مخارج هنگفتی نیز روی دستمان میماند . اگر دولتی اعلام کرد باید بر روی ذخیره سازی کربن سرمایه گذاری کرد ، از دو عبارت اشتباه استفاده کرده است . باید بگوید برای ذخیره سازی کربن و اکسیژن باید مخارجی پرداخت شود . این مخارج هیچ گونه بازدهی نخواهند داشت . در مقابل بعد از بیست سال برای تعویض دستگاههای فرسوده ای که در این راه بکار گرفته ایم ناچار به تامین هزینه بیشتری خواهیم بود . این راهکار تنها بیشتر سبب فقر ما می شود . زیرا نمی توان پول پرداختی برای تامین مخارج را سرمایه گذاری نامید .


اما درختان در قالب فرآورده هایشان درآمد زا هستند . کاشت درخت برای رفع مشکل Co2  هزینه نیست ، بلکه سرمایه گذاری است . زیرا باعث افزایش کامیابی خواهد بود در مقابل ذخیره کربن هزینه ای است که موجب افزایش فقر می شود .


بعلاوه این مزایا ، کاشت درختان امری با تفکر و محاسبه بلند مدت است . سوالی که هر یک از ما باید بپرسد این است که ؟

"در 40 سال آینده با اتمام پروسه قطع درختان در جنگل های آمازون ، اندونزی و برونئی ، الوار مورد نیازمان را از کجا تامین خواهیم کرد ؟"


برای قطع درختان در آینده باید امروز درخت بکاریم . 40 سال زمان برای رشد درختان مورد نیاز است و حتی در بسیاری مناطق این زمان طولانی تر هم خواهد بود . درآمد فعلی حاصل از الوار نزدیک به 28000 یورو در هر هکتار است . این محاسبه بر اساس وضعیت کشت و زرع است . در این روش درختان عریان با سایز مناسب بطور کامل قطع می شوند . در نتیجه محصول برابر با 250 متر مکعب با ارزش 100 یورو در هر متر مکعب می باشد . بسته به موقعیت و مکان تفاوت هائی بین نرخ رشد و بازدهی هر متر مکعب وجود دارد . چوب ( سخت ) جنگلی استوائی تقریبا دو برابر هزینه محاسبه شده در نمونه های اشاره شده گران تر است . در جنگل های استوائی رشد درختان بسیار بلند گاه بیش از 300 سال بطول می انجامد . به علاوه تفاوت عمده ای در مورد زمان قطع مشخص وجود دارد . بهترین راه برداشت شیوه انتخابی است که در نتیجه آن جنگل می تواند به تولید نامحدود الوار برسد . با این روش بدون ایجاد آسیب دائمی ، در هر صد سال میتوان از یک جنگل 100 تا 200 متر مکعب چوب الواری برداشت کرد . اگر FSC یک جنگل تائید شده باشد . که ما امید داریم در 25 سال آینده این اتفاق بیافتد . 10 درصد آن بعنوان محرک گوناگونی (Variation) اکوسیستمی دست نخورده باقی خواهد ماند . این شیوه موجب افزایش تنوع زیستی      ( Biodiversity ) ، جلوگیری از فقر اکوسیستمی و ایجاد زمینه مناسب برای تولید مثل در گونه های حیوانی و همچنین استفاده از جنگل بعنوان بانک ژن در آینده خواهد شد .


افزایش بها


دور از انتظار نیست که کمیاب شدن چوب ( الوار ) باعث افزایش چشمگیر قیمت آن شود . همان چیزی که در سال 2008 در مورد قیمت نفت خام اتفاق افتاد . انتظار میرود بهای چوب فرآوری نشده با توجه به مورد استفاده از آن در ازای هر کیلو چوب ( الوار ) به بیش از یک یورو برسد ، و این ریشه در بهای بیش از یک یوروئی هر کیلو مصالح ساختمانی چون آهن و پلیمر دارد . با توجه به رشد جمعیت و در نتیجه کمیاب شدن این مصالح ، افزایش چشمگیر بهای آن در راه است . در پی آن تقاضا برای چوب بعنوان مصالح ساختمانی جایگزین بالا میرود و همین موضوع بر روی قیمت چوب تاثیر میگذارد .

چوب ( الوار ) واحد مالی جدید !


دولت ها در سراسر جهان بدنبال راهکاری برای سیستمهای مالی فروریخته هستند . واحد طلا در ماه مارس 1973 منسوخ شد . بدلیل بروز احتمالی نوعی بحران دیگر ، طراحی سیستمی پیشنهاد میشود که در آن در برابر زیان مالی بتوان بوسیله وثیقه مصون ماند . اینگونه میتوان دولتها را از چاپ بیش از اندازه اسکناس که ممکن است موجب حباب مالی گردد ، بازداشت . چنین سیستمی از بیکار شدن دهها میلیون نفر جلوگیری میکند . راه بدست آمدن چنین مصونیتی از آنچه دولتها گمان میبرند در دسترس تر است : چوب ( الوار ) میتواند در سیستم مالی جایگزین طلا شود . اگر به ازای هر هکتار جنگل 300 تن چوب با ارزش تقریبی هر کیلو یک یورو بدست آید ، در نتیجه ارزش وثیقه دومیلیارد هکتار جنگل برابر با 600 تریلیون یورو خواهد بود . این مقدار به اندازه ای است که ضمانت کند سیستم مالی هرگز مانند آنچه در سال 2008 اتفاق افتاد فرو نمی ریزد .


ایجاد سیستم مالی جهانی با وثیقه قوی و معتبر مستلزم این است که هر دولت بانکهایش را متعهد به کاشت 1.5 هکتار درخت در ازای هر میلیون وام ساخته و این وثیقه را نزد خود نگه دارد .

 

ارزش افزوده ای که رشد آن مشمول مالیات نیست


خاک فرسوده و نامرغوب ارزان است . با کاشت درختان ارزش خاک با تغییر سطح آن به خاک حاصلخیزتولید کننده خوراک ، چوب ، ذغال ،میوه ، دارو ، مستخرجات ( صمغ ها ) ، روغن ، اسانس ، چوب پنبه و بسیاری از محصولات دیگر ، بطور ناگهانی افزایش می یابد . رشد سرمایه بسیار قابل توجه خواهد بود و در بسیاری از کشورها به آن مالیات تعلق نمیگیرد . کسانی که قدرت تصمیم گیری سریع دارند به محض درک رشد ارزش افزوده قابل توجه خاک بی حاصل و تغییر آن به خاک مرغوب ، میتوانند بیشترین سود را بدست آورند .

درختان به زمان نیاز دارند


اگر ما امروز به کاشت درختان مبادرت کنیم فقط وقتی که جمعیت جهان 50 درصد بیشتر شد میتوانیم آنها را قطع کنیم و اگر کاشت درختان را آغاز نکنیم نه تنها بدلیل از بین رفتن جنگلها دچار کمبود الوار مورد نیاز میشویم ، بلکه بدلیل رشد جمعیت نیاز به درختان 50 درصد افزایش می یابد . رفع این کمبود حدود 40 سال بطول می انجامد ( دوره رشد درخت ) و حتی ممکن است این مدت بیشتر هم بشود ، چرا که برای رفع نیازهای جمعیت افزایش یافته جهان تمامی زمین های حاصلخیز صرف تامین و تولید مواد غذائی خواهد شد و به همین دلیل درختان در نواحی که امکان رشد آنها کمتر و کند تر است کاشته خواهند شد . هر کس که علاقمند به فرصت های طولانی مدت است اما مزایای " راه حل درختی " ما او را متقاعد نکرده است ، با توجه به مسئله سود و منفعت متقاعد خواهد شد . هر شخص ، نهاد یا کشوری که اکنون شروع به کاشت درخت کرده است ، در آینده منفعت عظیمی نصیبش خواهد شد ، هرکس به جلو نگاه کرده و به فکر آینده است ، امروز درخت خواهد کاشت .

مزایای کاشت درخت به عنوان راهکاری درآمد زا برای حل مشکلات جهانی

•    موثر واقع شدن


درختان اتم کربن را از اتم های اکسیژن جدا ساخته و در قالب موادی چون چوب ، میوه ، مواد داروئی ، کائوچو ( لاستیک ) و محصولات قابل توجه دیگر در کنار هم قرار میدهند .

•    ارزان بودن


می توان مشکل Co2 را ظرف مدت 40 سال با 14 یورو در ازای هر بشکه نفت حل کرد . راهکاری که نه تنها هزینه بر نیست بلکه درآمد زا نیز هست .


•    حفظ ارزش سرمایه حتی در صورت پایان یافتن منابع سوختی


هر سرمایه گذاری مستلزم دوره بازپرداخت یا بازگشت سرمایه است ، تصور کنید که در سال 2050 سوخت هائی که موجب انتشار Co2 میشوند رو به پایان هستند ، چه کسی با عقل سلیم در 25 سال پایانی حاضر به سرمایه گذاری در روشهای پر هزینه خالص سازی و یا ذخیره Co2 است ؟ اگر دوره بازگشت سرمایه بسیار کوتاه باشد ، قطعا هیچ کس سرمایه گذاری نخواهد کرد . چه کسی حاضر به سرمایه گذاری در مسیری پر هزینه است که بطور قطع مشخص نیست مثمر ثمر خواهد بود یا خیر ؟


•    ایجاد شرایط آب و هوائی بهتر


درختان نه تنها Co2 را ذخیره میکنند بلکه برای بهبود شرایط اقلیمی بسیار اثر گذار هستند .


•    بستر سازی برای تنوع زیستی


با کاشت دو میلیارد هکتار درخت در 40 سال و خنثی سازی اثر قطع سالانه 15 میلیون هکتار جنگل فضا سازی برای اکوسیستم میسر میشود . به گفته دانشمندان امروزه در هر دو ساعت 2 تا 5 گونه منقرض میشود . به وسیله " راه حل درختی "  Tree solution این امر را میتوان به تعویق انداخت و یا حتی از آن جلوگیری بعمل آورد .


•    این راهکار استراتژیک آسیبی به رشد اقتصادی نخواهد زد


همه راهکارهای فنی برای مسئله Co2 هزینه بر هستند . درختان ضمن ذخیره سازی Co2 ، تولید کننده مواد خوراکی ، الوار ، دارو ، اکسیژن ، رطوبت و .... هستند . بنابراین درختان درآمد زا و محرک رشد اقتصادی می باشند . راهکار درختی  Tree solution رشد اقتصادی را محدود نمی سازد .


•    راهکاری بیطرفانه از جنبه سیاسی


هیچ گونه اختلاف نظر و بحثی در مورد ضرورت کاشت درختان بین جناح های سیاسی کشورها وجود ندارد ، بنابراین میتواند راهکار قابل قبولی برای تمام جناح های سیاسی باشد .


•    راهکار پایدار ، بدون احتمال از دست دادن مبلغ سرمایه گذاری شده


این راهکار با طبیعت سازگار است . مهم نیست تغییرات اقلیمی ناشی از انتشار Co2 ، جنگل زدائی و یا دلایلی دیگر است یا خیر . در همه موارد درختان نقش مثبتی دارند .


•    محرک رشد اقتصادی در کشورهای فقیرتر که از فرسایش خاک ، کویر زائی و کمبود غذا رنج میبرند


در جوامع کوچک با روابط اجتماعی خوب افراد راضی کمتر دست به شورش میزنند و یا مرتکب جرم میشوند . درختان چنین شرایط بظاهر اقتصادی را ایجاد می کنند و در نتیجه جایگزین زندان و حصار می شوند . در واقع کاشت درخت در گستره های وسیع پاسخی به فقر است .


•    به مواد خوراکی بیشتری نیاز داریم


درختانی که به منظور ذخیره Co2 کاشته می شوند ، قابلیت های بیشتری دارند ، از جمله آنکه مواد خوراکی تولید میکنند . بعلاوه با جلوگیری از فرسایش خاک ، زمین های حاصلخیز بیشتری برای کشاورزی ایجاد می نمایند . در بسیاری از کشورهای گرمسیری کشاورزان فرآورده های کشاورزی غذائی را در سایه درختان کشت میکنند ، زیرا تابش نور خورشید بر زمین های عریان باعث خشک شدن سریع خاک و از بین رفتن محصولات میشود .


    درختان ارزش افزوده ایجاد می کنند


درختان ارزش هائی منحصر به خود ایجاد می کنند . ارزش زمین های درآمد زا بالا میرود و در نتیجه آن را میتوان بعنوان وثیقه و ضمانت بکار برد . درختان برای خرده کشاورزان نیز امکان دسترسی به بازار سرمایه را فراهم میآورند و باعث تشویق آنها به سرمایه گذاری در شرکتها می شوند . از این رو درختان زمین های بی ارزش را ارزشمند ساخته و در نتیجه ایجاد اعتبار خرد و در دراز مدت ، اعتبار کلان را ممکن می سازند ، چرا که این زمینها ارزش وثیقه بودن پیدا میکنند .


•    نیاز بیشتر به چوب ضمن حفظ آخرین جنگل های کره زمین


درختانی که برای ذخیره Co2 کاشته میشوند ، چوب نیز تولید میکنند . در این صورت دیگر نیازی به قطع آخرین جنگل های باقیمانده برزیل ، اندونزی و برونئی و نابودی حیات وحش آنها نخواهد بود .


•    خنک شدن زمین و آتمسفر بوسیله درختان


همه میدانند که هوای جنگل در تابستانهای گرم همیشه مطبوع و خنک است . زیرا درختان گرما و انرژی را از هوا گرفته و صرف عمل فتو سنتز میکنند و در شب این گرما را به صورت امواج فرو سرخ به فضا بازتاب میدهند . همین عمل موجب تراکم بخار آب موجود درهوا بر روی برگ درختان و در نتیجه رشد بهتر درختان حتی در مناطق خشک می گردد . این پدیده را " Giving out " می نامیم .


•    کاهش فرسایش خاک و کویر زائی


درختکاری تنها راه از بین بردن این مشکل است .


•    تحقق ویژه و سریع تنها هدف تعیین شده در " پروتکل کیوتو " یعنی ایجاد تاخیر در انتشار Co2 بجای خاتمه کامل آلودگی آن بطور 100 درصد با استفاده از راه حل درختی "Treesolution "


اگر کاهش آلودگی Co2 را به صفر درصد با استفاده از " راه حل درختی " قیمت گذاری کنیم ، همه افراد هزینه های این فرآیند را مد نظر قرار می دهند . اگر سرمایه گذاری در راهی با بازدهی بالا ارزان تر از کاشت درخت باشد ، مردم سودآورترین را انتخاب می کنند و این  برابر با به تعویق انداختن انتشار Co2 و طولانی تر ساختن مصرف سوخت های فسیلی است .


•    درآمد زائی سرمایه گذاری حتی در صورتیکه Co2 بر تغییرات اقلیمی بی اثر باشد


حتی با فرض اینکه روزی مشخص شود تغییرات آب و هوائی اتفاق نیفتاده است و یا اینکه Co2 عامل اصلی این تغییرات نیست ، بازهم روشن است که درختان تاکنون منفعت بسیاری داشته اند و در آینده نیز خواهند داشت . در اینصورت هرگونه راهکار تکنیکی و سرمایه گذاری دیگر اتلاف پول است .


•    انرژی
در صورت در اختیار داشتن فناوری درختان نیز به منابع انرژی تبدیل می شوند . در این صورت درختان بازیافت کنندگان Co2 خواهند بود . زیرا بعد از مصرف آنها بعنوان منبع انرژی ، اتمهای تجزیه شده دی اکسید کربن در طی این 40 سال ، دوباره در کنار هم قرار خواهند گرفت . کاشت درختان دوباره آغاز می شود و این چرخه ادامه خواهد یافت .

•    گسترش


درختان و مساحت سطح آنها قابلیت رشد دارند . با رشد 50 درصدی جمعیت در قرن 21 ، مناطق جنگلی همراه و یا حتی سریعتر از آن گسترش می یابند . البته این در صورتی است که بیشتر و بیشتر درخت بکاریم ( در نتیجه این راهکار را میتوان روشی انعطاف پذیر دانست ) .


•    سلامتی


درختان تولید کننده اکسیژن هستند .


•    امنیت


تصور کنید Co2 زیر سطح زمین ذخیره شود ، و اتفاقی باور کردنی بیفتد ، Co2 آزاد شود . اینجاست که با یک فاجعه روبرو می شویم ، چرا که Co2 تجزیه نشده است و اتمسفر را تحت تاثیر قرار می دهد . واضح تر اینکه هزینه صرف شده برای فرونشاندن آن نیز بر باد میرود . هر راهکاری که نتوان مولکول Co2 را بطور کامل تجزیه کرد ، ایمن نیست . در واقع بجای نگه داشتن اتم های کربن بصورتی دیگر ، مشکل را نگه داشته ایم . درختان اتم کربن را بطور کامل از اتم های اکسیژن جدا می سازند . بنابراین شیوه کاشت درخت برای حل مشکل دی اکسید کربن با اطمینان کامل ( 100 % ) تضمین شده و ایمن خواهد بود .


•    تضمین یا وثیقه


از درختان میتوان بعنوان وثیقه در سیستم مالی استفاده کرد .


•    زمان و ضرورت


میشود صد ها میلیارد یورو صرف تحقیق و میاحثه برای فهم این سوال کرد که آیا تغییرات اقلیمی اتفاق می افتد یا خیر ؟ و اگر چنین باشد چه مدت طول می کشد ؟ 1 سال ؟ 21 سال ؟ یا 101 سال ؟
اما در نهایت هیچ کس قادر به پاسخ دادن به این سوال نیست . چرا که برای کسب اطلاعات جامع و علمی در این زمینه صد ها سال زمان لازم است . اگز تغییرات اقلیمی ناشی از Co2 باشد ، آن گاه تمامی سالهای دیگری که صرف تحقیق و مباحثه در این زمینه می شود ، بی حاصل خواهد بود . اگر مسئله را به مشکل کنونی " آلودگی " محدود کنیم ، تمامی تحقیقات ، مناظره ها ، کنفرانس ها ، سفرها و دیگر تشریفات اداری کنار گذاشته می شود و می توان مبارزه با آلودگی را آغاز کرد . اما بحث چگونگی رفع این مشکل خود می تواند بطول انجامد و اگر این روند ادامه پیدا کند در 50 سال آینده هنوز به بحث و گفتگو در این زمینه مشغول خواهیم بود . چرا مباحثه را کنار نگذاریم و همه با هم شروع به عمل نکنیم ؟ پیداست که غلظت Co2 موجود در هوا به نسبت 200 سال گذشته افزایش یافته است . در نتیجه دیگر جای هیچ بحثی نیست که هوا آلوده شده است . همچنین می دانیم درختان مولکول Co2 را تجزیه و به مواد مفید و درآمد زا تبدیل میکنند . بنابراین مشکل مشهود و قابل رسیدگی است و راه حل سودمند درختی " Tree solution " قابل اجرا و در اختیار است .


•    درخت تنها راه "  گهواره به گهواره " مشکل آلودگی است که جامعه بشری میتواند آن را تحت تاثیر قرار دهد .

هیچ چاره دیگری وجود ندارد

بنابراین  اگر شروع به اقدام نماییم :


دیگر سرمایه ای صرف بحث در مورد حل این مشکل نخواهد شد .
شهروندان می دانند مالیات پرداختی صرف رفع این مشکل می شود .
شرایط نامساعد ورقابتی وجود نخواهد داشت .
همه در آن سهیم هستند و سود می برند .
اقتصاد در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میگیرد .
از لحاظ سیاسی میسر است .
راه حل درختی ارزان است .
راه حل درختی بیطرفانه است .
راه حل درختی موثر است .

این مقاله ترجمه  خلاصه ای از کتاب " Co2 هدیه ای از بهشت " نوشته آقای پیتر هوف مبتکر فناوری گرواسیس روش کاشت درخت در مناطق خشک ، بیابانی ، کوهستانی ( سنگلاخ ) بدون استفاده از انرژی و آبیاری است.

فناوری کشت ​حتی برای بیابان و کوه و سنگلاخ – بدون نیاز به آبیاری پس از آبدهی اولیه برای اکثر کشت‌ها – ​پرورش نهال سالم با ریشه اصلی مستقیم- ​استفاده از سامانه واتر باکس برای جلوگیری از تبخیر، بیش از 90 درصد کاهش مصرف آب و هدایت نهال- دو لیتر آب برای یک کیلوگرم هندوانه، به‌جای 250 لیتر فعلی در ایران http://www.groasis.com/

http://www.groasis.com/en/press/downloads

https://www.groasis.com/en/projects/with-the-groasis-growsafe-telescoprotexx-you-can-protect-your-plants-even-in-dubai-with-40-c

http://www.basakco.com/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%B3.aspx

​فناوری گروآسیس در سال 2002 توسط پیترهوف هلندی اختراع شد. از مهم‌ترین شعارهای نمادین وی، یک‌دهم شدن نیاز به آب برای کشت است. فناوری گرواسیس، فناوری کاشت بوده و روش آبیاری نیست.

با استفاده از این فناوری هر درخت، درختچه و بوته‌ای را می‌توان کاشت این روش برای کشت در زمین‌های پست فاقد ارزش، خشک، بیابانی و کوهستانی و سنگلاخ هم قابل‌استفاده است.
این فناوری تاکنون در 30 کشور (لیبی، عربستان، کویت، عمان، مراکش، قطر، بحرین، امارات، پاکستان، افغانستان، هند، … فرانسه، آرژانتین، پرو) و در شرایط سخت آب و هوایی آزمایش‌شده و بیش از ۸۵ درصد نهال‌های کاشته شده زنده مانده‌اند.

در سال 2010 از سوی موسسه popular science  از بین 117 طرح نوآورانه در جهان (ازجمله آی پد اپل و لامپ‌های LED فیلیپس) برترین نوآوری، شناخته‌شده، در سال 2014 در هلند برنده جایزه لاله سبز شده و توسط وبگاه Virgin متعلق به ریچارد برانسون سرمایه‌گذار معروف به‌عنوان اولین گزینه از 15 فرصت کسب‌وکار آینده برگزیده‌شده است.

ظرف واتر باکس که برای کاشت درخت استفاده می‌شود از جنس پلی‌پروپیلن، با عمر مفید ده سال است و در هرسال با آن یک درخت کاشته می‌شود و در پایان سال از روی درخت برداشته و درخت دیگری با آن کاشته می‌شود.

فقط در روزی که نهال کاشته می‌شود، آبیاری شده و داخل واتر باکس هم آب می‌ریزند و بعدازآن آبیاری انجام نخواهد شد.
واتر باکس ضمن استفاده از ذخیره آب، نزولات جوی را هم در داخل مخزنش ذخیره کرده و بر اساس قانون نقطه شبنم رطوبت هوای محیط را هم به قطرات آب تبدیل کرده و در خود ذخیره می‌کند و درعین‌حال مانع تبخیر آب اطراف گیاه شده و به‌عنوان قیم در زمان وزش باد عمل کرده، در شب به نهال گرما داده و در روز برای نهال محیط خنک و سایه فراهم می‌کند.
این روش، چهار اصل دارد:
یک – پرورش نهال سالم با ریشه اصلی مستقیم: در فرآیند پرورش نهال، ریشه اصلی نباید از مسیر مستقیم رو به پایین منحرف گردد (ریشه منحرف سطحی، بدون آبیاری قادر به ادامه حیات نیست)
دو – استفاده از قارچ مایکو ریزا در خاک نهال در گلدان و خاک محل کاشت نهال در زمین موردنظر. ریسه‌های این قارچ در سلول‌های ریشه نفوذ کرده و با گیاه همزیستی مسالمت‌آمیز دارند: از گیاه مواد قندی برای رشد و تکثیر خود دریافت کرده و در عوض با شبکه وسیعی که در اطراف ریشه ایجاد می‌کنند آب و مواد غذایی بخصوص فسفر را با سرعت به ریشه می‌رسانند.
سه – عدم دست‌کاری و تخریب ساختار مویرگی (کاپیلاری) خاک محل کاشت نهال در زمان حفر چاله

چهار – استفاده از سامانه واتر باکس که اختراع شرکت گرواسیس است پس از تهیه نهال و کاشت آن با رعایت شرایط فوق واتر باکس بر روی نهال گذاشته‌شده و ضمن آبیاری نهال کاشته شده مقدار 15 لیتر آب هم داخل واتر باکس ریخته می‌شود و پس‌ازآن به مدت یک سال هیچ نوع آبیاری لازم نخواهد بود، حتی در شرایط آب و هوایی کرمان، یزد، اصفهان و طبس

​ دو تصویر از به‌کارگیری فنّاوری گرواسیس در مناطق قبیله‌ای در صحاری بیابانی مراکش در فاصله سال‌های 2010 تا 2014

​همچنین مقاومت در برابر یخزدگی و استفاده در گلخانه

ddd

kkkkklllll

;;;;

​http://www.groasis.com/en/technology/urban-farming-with-the-groasis-waterboxx-plantcocoon-has-given-amazing-results-and-a-lot-of-fruits

در ایران برای تولید هر کیلوگرم هندوانه حدود 250 تا 500 لیتر آب مصرف می‌شود.

با توسعه روش گروآسیس برای کشت هندوانه (تجربه 2015)،​ علاوه بر رشد سریع‌تر هندوانه، آب مصرف‌شده، کمتر از دو لیتر برای هر کیلوگرم هندوانه تولیدی بوده است!​ برای هندوانه بعد از آبیاری اولیه، دو بار دیگر نیز آبدهی مختصری انجام‌شده است.کارافرین

برچسب‌ها: فناوری کشت
فناوری کاشت جدیدی که به کمک آن میتوان با کمتر از 40لیتر آب یک نهال را در بدترین شرایط آب و هوایی کاشت و 1سال رشد داد.
توضیحات بیشتر در ادامه مطلب(همراه با 2کلیپ آموزشی)
http://s6.picofile.com/file/8232696476/photo_2016_01_08_08_34_10.jpg

http://s5.picofile.com/file/8109041792/1376774748_374393_bJTgy585.gif
http://s3.picofile.com/file/8232696626/photo_2016_01_08_08_34_39.jpg
فناوری‌های نوین برای مقابله با بحران‌های آبی و زیست‌محیطی 
کاشت درخت در مناطق خشک بدون آبیاری 

در نقشه‌ها و اطلس‌های جغرافیایی، فلات ایران را با آب‌و‌هوای بیابانی و نیمه‌بیابانی معرفی می‌کنند و بیش از 80درصد مساحت کشور ما را آب‌و‌هوای نیمه‌خشک و خشک تشکیل می‌دهد. در دهه‌های اخیر به دلیل مدیریت نادرست منابع آب و تخریب بخش‌های گسترده‌ای از جنگل‌ها و مراتع کشور، اقلیم ایران دچار صدمات جبران‌ناپذیری شده است و هم‌اکنون تغییرات اقلیمی وسیعی را به خوبی در فصل‌های مختلف سال شاهد هستیم. بحران آب، گرم شدن هوا و تغییرات اقلیمی افزون بر ایران، بر سایر مناطق جهان نیز حاکم شده و به چالش‌ اصلی کره زمین و ساکنان آن تبدیل شده‌ است، به‌طوری‌که دانشمندان و متخصصان در همه کشورهای پیشرفته به دنبال راه‌های غلبه بر این مشکلات هستند. ساخت و اختراع سیستم‌های جدید با فناوری‌های نوین در زمینه‌های مختلف هر روز درهای امیدوارکننده‌ای را روی ما می‌گشاید و نوید زندگی آرام‌تری را به نسل‌های کنونی و آینده کره خاکی می‌دهد.

یک فناوری جدید

یکی از این روش‌های نوین در کاهش مصرف آب و جلوگیری از پدیده بیابان‌زایی، استفاده از فناوری گرواسیس، تکنولوژی کاشت درخت در زمین‌های خشک، بیابانی، سنگلاخ و کوهستانی بدون استفاده از انرژی و آبیاری است. بهروز سهرابی، مدیرعامل شرکت زیست فناوری سپهر باخترمستقر در پارک علم و فناوری کرمانشاه، در گفت‌و‌گو با «فرصت امروز»، در این خصوص اظهار می‌کند: فناوری گرواسیس تکنولوژی نوینی است که توسط پیتر هوف از کشور هلند ابداع شده و از سال 2002 تاکنون در 30 کشور دنیا مورد آزمایش و بررسی قرار گرفته است.

http://s3.picofile.com/file/8232696492/photo_2016_01_08_08_34_16.jpg
http://s3.picofile.com/file/8232696534/photo_2016_01_08_08_34_23.jpg

این روش تکنولوژی آبیاری نبوده بلکه نوعی فناوری کاشت با تقلید از مادر طبیعت است. به‌طور طبیعی کسی جنگل‌ها را نمی‌کارد و آنها را آبیاری نمی‌کند، بلکه این درختان هستند که با استفاده از ساز و کارهای طبیعی و نیز بهره‌برداری از کمک سایر موجوداتی که در جوارشان زندگی می‌کنند، توسعه و گسترش یافته و همزمان کربن موجود در دی اکسیدکربن هوا را با استفاده از پدیده فتوسنتز به زیست توده یا Biomass (شامل انواع مواد آلی ارزشمند مانند چوب، برگ، میوه، خوراک و...) تبدیل کرده و اکسیژن آن را هم آزاد می‌کنند که این عنصر حیاتی در ترکیب با هیدروژن تولید بخار آب می‌کند. پس در یک نتیجه‌گیری کلی توسعه کاشت درختان بهترین روش کاستن از دی اکسیدکربن موجود در جو و همزمان تولید خوراک، آب و البته کمک به صنعت (به لحاظ تولید انواع مواد اولیه ارزشمند) و ایجاد اشتغال است.

وی ادامه می‌دهد: این فناوری بر پنج اصل مهم استوار است. نخست انتخاب گونه درخت متناسب با شرایط آب و هوایی و بارش‌های منطقه کاشت، سپس پرورش نهال سالم با ریشه اصلی مستقیم است. در فرآیند پرورش نهال در نهالستان‌ها به دلیل بسته بودن انتهای گلدان‌ها، ریشه اصلی منحرف و دچار پیچ‌خوردگی می‌شود و حتی گاهی به سمت بالا حرکت می‌کند که سطحی بودن ریشه‌ها ادامه حیات چنین نهالی را بدون آبیاری غیر‌ممکن می‌کند. چرا که به‌صورت طبیعی ریشه فتوتروپیسم منفی دارد و هر طرف که نور باشد خلاف جهت آن حرکت می‌کند. ولی ما با استفاده از گلدان‌هایی که انتهای آنها بسته است در زمان رشد نهال در نهالستان مانع توسعه طبیعی ریشه به سمت اعماق خاک می‌شویم.

این کارشناس کشاورزی می‌گوید: اصل سوم در این فناوری، استفاده از قارچ مایکوریزا در خاک محل کاشت نهال است. این قارچ همزیستی مسالمت‌آمیزی با ریشه گیاه دارد. ریسه‌های این قارچ در سلول‌های ریشه نفوذ کرده و ضمن دریافت مواد مغذی از ریشه، با شبکه گسترده‌ای که در اطراف آن ایجاد می‌کند آب و مواد‌غذایی به‌ویژه فسفر و آهن را به سرعت به ریشه می‌رساند. این قارچ‌ها در زمین‌های بکر، جنگل‌ها، باغ‌ها و جاهایی که از کودها و سموم شیمیایی کمتر استفاده شده و خاک طبیعی دارند، وجود دارد.

فقط 15لیتر آب

سهرابی، در توضیح اصل چهارم در استفاده از این فناوری اظهار می‌کند: اصل سوم عدم دستکاری و تخریب ساختار مویرگی (کاپیلاری) خاک محل کاشت نهال در زمان حفر چاله است. اگر از مته‌های حلزونی استفاده کنیم، به‌دلیل کوبیده و سخت شدن کف و دیواره چاله لوله‌های موئینه موجود بین ذرات تشکیل‌دهنده خاک تخریب شده و توسعه ریشه نهال را در خاک دچار مشکل خواهیم کرد مضافا اینکه حرکت مولکول‌های آب در بخش‌های کوبیده شده انجام نخواهد شد. 


وی همچنین استفاده از سامانه واتر باکس، اختراع شرکت گرواسیس را رکن پنجم این فناوری می‌داند و می‌افزاید: پس از تهیه نهال و کاشت آن با رعایت شرایط فوق، واترباکس را روی نهال گذاشته و پس از آبیاری (25 لیتر) نهال، حدود 15 لیتر آب در مخزن واترباکس می‌ریزند و از آن پس در مدت یک سالی که این ظرف روی نهال خواهد ماند هیچ آبیاری انجام نخواهد شد و در حقیقت آب موجود در واتر باکس از طریق فتیله و به‌صورت نم در اطراف نهال توزیع شده و به‌
هیچ وجه تبخیر نمی‌شود همزمان به‌دلیل شیبدار بودن در‌‌پوش بالایی این ظرف، نزولات جوی به داخل مخزن آن هدایت شده، واترباکس همزمان براساس قانون نقطه شبنم رطوبت موجود در هوا را نیز به قطرات آب تبدیل کرده و در مخزن خود ذخیره می‌کند. این شرایط حتی برای مناطق گرم و خشکی مانند کرمان، یزد، سمنان، طبس و اصفهان نیز یکسان است.

بهترین گزینه برای مناطق خشک

این کارشناس کشاورزی می‌گوید: واترباکس برای نهال در مقابل باد به‌عنوان قیم عمل کرده و خاک و هوای اطراف نهال همواره در شرایط گرمای هوای محیط (روزها)، خنک بوده و در شرایط سرمای محیط (شب‌ها)، هوا و خاک اطراف نهال گرم‌تر از بقیه نقاط است؛ ضمن اینکه رطوبت خاک اطراف نهال به‌علت وجود واترباکس روی آن، تبخیر نمی‌شود و در اطراف نهال علف‌های هرز نمی‌روید. به این ترتیب بهره‌وری استفاده از آب به صددرصد می‌رسد و با کمترین میزان مصرف آب بیشترین راندمان به دست می‌آید. سهرابی درخصوص هزینه‌های واترباکس می‌گوید: این سیستم در دو مدل تولید می‌شود، نوع پلی پروپیلن و مدل یک بار مصرف (تجزیه‌پذیر). در مدل پلی پروپیلن، هر دستگاه 130 هزار تومان و قیمت نوع یک‌بار مصرف آن نیز از 20 تا 30 هزارتومان (براساس تیراژ و حجم سفارش) متغیر است. البته عمر مفید نوع پلی پروپیلن 10 سال بوده و هر سال با آن می‌توان یک درخت کاشت. 
وی می‌افزاید: این فناوری تاکنون در 30 کشور دنیا و در شرایط سخت آب‌و‌هوایی آزمایش شده و در مناطقی مانند شنزارهای دوبی، مراکش، کویت، قطر، عمان، هند، پاکستان و کشورهای دیگر از جمله اسپانیا، فرانسه، اکوادور، آرژانتین، شیلی و آمریکا و... . . به‌کار گرفته شده است. دولت کویت در قالب طرحی در حال کاشت 300 هزار اصله نهال در مرزهای سیاسی کشور خود و ایجاد دیوار سبز است.
http://s3.picofile.com/file/8232696584/photo_2016_01_08_08_34_33.jpg
http://s3.picofile.com/file/8232696442/photo_2016_01_08_08_34_05.jpg

10 کاری که در آبیاری قطره ای نوار تیپ نباید انجام دهید

۱- از آبهای خیلی سخت و شور استفاده نکنید

اصولا از سیستم آبیاری قطره ای نواری نبایستی در مزارعی که دارای آبهای خیلی سخت و شور هستند، استفاده گردد. در صورت اجبار لازم است قبل از طراحی و نصب نوار، آزمایش کامل آب صورت گرفته تا در طراحی شبکه روش های پیشگیری کننده از انسداد پیش بینی شود.

۲- مواظب آلودگی ها و اندازه ذرات معلق آب باشید

در مورد آبهای دارای آلودگی فیزیکی (ذرات معلق) لازم است طراحی و نصب ایستگاه فیلتراسیون آبیاری به گونه ای باشد که ذرات بیشتر از ۱۰۰ میکرون امکان ورود به شبکه را نداشته باشند. در مواردی که منابع آب دارای ذرات معلق کمتراز ۱۰۰ میکرون هستند (که معمولا با فیلترهای متداول توصیه نمی شوند)، احداث استخر ترسیب و یا هر از چندگاهی شستشوی شبکه با آب کاملا تصفیه شده الزامی است.

۳- زاویه دار کردن نوار ممنوع

ایجاد شکستگی (زاویه) در سرتاسر طول نوار آبیاری تیپ نصب شده، باعث کاهش جریان آب می شود. این وضعیت بخصوص در ابتدای خطوط و حدفاصل اتصال نوار به لوله های ۱۶ میلیمتری و یا در نقاط پاره شده ای که مجددا ترمیم شده، بیشتر مشاهده می گردد که بایستی کنترل و رفع نقص شوند.

۴- نوار تیپ را بر روی شیبهای بالای ۲ درصد نصب نکنید

از نصب نوار آبیاری تیپ بر روی شیبهای زیاد (۲%) خودداری شده و سعی شود در این گونه اراضی نوار در جهت عمود بر شیب نصب شود. عدم رعایت این مسئله اولا سبب  عدم یکنواختی توزیع آب در طول نوار آبیاری می شود و ثانیا در زمان غیر فعال بودن شبکه ممکن است مکش معکوس ایجاد شده و ذرات رس به درون روزنه ها مکیده شود. بنابراین چنانچه مجبور به نصب نوار در روی اراضی با شیب بیش از ۲% باشد، ترجیحا بایستی نوار بر روی خاک نصب گردد و در صورت الزام به نصب نوار در زیر خاک، حتما بایستی تجهیزات مکش هوا در شبکه پیش بینی و نصب گردد.

۵- نیاز آبی گیاه را کم برآورد نکنید

در محاسبات نیاز آبی برای آبیاری چنانچه نیاز آبی گیاه زراعی را کم برآورد گردد، ریشه گیاه جهت دسترسی به آب به مجرای خروجی نوار نفوذ کرده و موجب انسداد خواهد شد. بنابراین همواره بایستی محیط اطراف ریشه رطوبت کافی داشه باشد و نیاز آبی گیاه تامین شود.

۶- در پایان عملیات تزریق کود و سم، آب را سریع قطع نکنید

پس از خاتمه عملیات تزریق کود و سموم در شبکه آبیاری ، سیستم مدت مناسبی فعال باشد تا باقیمانده مواد تزریق شده بوسیله آب خالص کاملاحل و دفع گردد.

۷- مواظب فشار آب باشید

فشار کاری ایدهآل جهت بهره برداری از نوارهای آبیاری تیپ ۰٫۶ اتمسفر می باشد که در صورت عدم رعایت فشار ایده آل، آبدهی روزنه ها از مقدار اسمی تغییر می نماید. حداقل فشار کاری ۰٫۴ اتمسفر و حداکثر فشار کاری ۱ اتمسفر برای نوار آبیاری تیپ می باشد. بنابراین فشار سیستم در طول فصل بهره برداری بیستی در محدوده تعریف شده باشد.

۸- اشیا نوک تیز دشمن خطرناک نوار تیپ

برای کنترل علف های هرز توصیه می شود که از سموم علف کش استفاده شده و کارگران وجین کار از کاربرد اشیا نوک تیز برای وجین استفاده ننمایند.

۹- نوار تیپ را در پایان فصل کشت به حال خود رها نکنید

پس از پایان دوره بهره برداری، بایستی نوارهای تیپ از سطح مزرعه جمع آوری گردیده تا باعث آلودگی مزرعه نگردد.

۱۰- در پایان کار نوار را از زیر خاک خشک جمع نکنید

چنانچه نوارآبیاری تیپ در زیر خاک نصب شده، بهتر است برای سهولت در جمع آوری نوار، مزرعه یک نوبت آبیاری محدود شده تا خاک روی نوار نیمه مرطوب و نرم شود.

یک نکته اضافه تر:

پهن کردن نوارهای آبیاری در طول کوتاه سبب افزایش هزینه طرح بواسطه افزایش تعداد اتصالات و افزایش متراژ لوله های آبده می گردد. پهن کردن نوارهای آبیاری در طول های زیاد نیز سبب کاهش یکنواختی آبیاری و در نهایت کاهش عملکرد محصول می شود. در ادامه جدولی برای دانلود در اختیار شما قرار داده شده است که راهنمایی برای طول مناسب پهن کردن نوار تیپ است

طول مجاز پهن کردن نوار تیپ بر اساس شیب زمین و نوع نوار

tape

منبع: padiab.com