برای تبلیغ در وب سایت ایمیل بزنید
پربازدیدترین مطالب

کد پربازدیدترین

پایگاه علمی سرگرمی و تفریحی آموزش درآمد کارآفرینی خلاقیت هنر خوداشتغالی
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

کشور ایران با دارا بودن 80 میلیون نفر از نظر جمعیت  در رتبه 16ام جهان قرار دارد!به استناد آخرین گزارش مرکز آمار ایران، در سال ١٣٩٢ حدود ٥ میلیون و ٩٠٠ هزار نفر جمعیت دارای تحصیلات عالی را مردان  و  حدود ٥ میلیون و ١٠٠ هزار نفر را زنان  تشکیل داده‌اند که ٢ میلیون و ٣٠٠ هزار نفر (۳۹٫۰ درصد) از مردان و ٣ میلیون و ٤٠٠ هزار نفر (۶۵٫۶ درصد)  از زنان بیکار بوده‌اند.

هم‌اکنون بیش از  ۱۲ میلیون نفر در مقطع دیپلم و پیش‌دانشگاهی قرار دارند که به صورت بالقوه می‌تواند موجی از تقاضا ی کار در آینده نزدیک، برای کشور ایجاد کند. در وضعیت کنونی سالانه بیش از ۳۵۰ هزار دانشجو از دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی فارغ التحصیل می شوند!

این در حالیست که طبق گفته ریس اتاق بازرگانی ایران هر ساعت ۱۵۰ نفر به جمع بیکاران ایران اضافه می شود!طبق اعلام مجله اقتصادی فوربس و تحقیقات انجام گرفته در مجمع جهانی اقتصاد، ایران با تربیت  سالانه  ۲۳۳ هزار و ۶۹۵ دانشجو به نسبت جمعیت، در رتبه اول تربیت مهندس در دنیا قرار میگیرد. این مسئله به کابوسی برای دانشجویان در مورد آینده شغلی شان تبدیل شده است.

احراز مشاغل بدون تخصص لازم و حتی داشتن مدارک دانشگاهی غیر مرتبط، باعث عدم کارآیی لازم در شغل و همچنین ارائه خدمات نامناسب و مشکلات اجتماعی عدیده ای می شود! از طرفی دیگر،  بسیاری از فارغ التحصیلان و حتی نخبه های دانشگاههای معتبر در مشاغل غیرمرتبط و سطح پایین مشغول به کار شده اند که این خط بطلانی بر سالها تحصیل و کسب تخصص توسط این افراد است! این مجموعه نمونه ای از وضعیت موجود اشتغال بسیاری از فارغ التحصیلان مراکز آموزش عالی در ایران می باشد.



 
اسماعیل / تحصیلات: فوق لیسانس حقوق | شغل: راننده مینی بوس


 

علیرضا/ تحصیلات: کارشناس امداد و نجات آتش نشانی| شغل: کارگر فست فود

 

 
امین/ تحصیلات: دکترای باستان شناسی | شغل: آرایشگر مردانه


 

 
امیرعلی / تحصیلات: فوق لیسانس زبان انگلیسی| شغل: نگهبان کارگاه ساختمانی



 

 
آرش / تحصیلات: لیسانس مدیریت بازرگانی | شغل: نقاش ساختمان



 

 
آرش/ تحصیلات: لیسانس مهندسی الکترونیک| شغل: کلیدساز



 

 
حمید / تحصیلات: لیسانس مهندسی شیمی | شغل: فروشنده لوازم جانبی موبایل



 

 
حسن / تحصیلات: فوق لیسانس کتابداری| شغل: کارگر مزرعه



 

 
مهدی/ تحصیلات: فوق لیسانس روانشناسی | شغل: حسابدار اداره دولتی

 

 

 
مصیب/ تحصیلات: لیسانس مهندسی مکانیک سیالات| شغل: کارگر سبدسازی

 

 

 
مهدی / تحصیلات: فوق لیسانس کارگردانی | شغل: کارگر سوپرمارکت

 

 

 
نرگس/ تحصیلات: لیسانس فقه و حقوق| شغل: مربی مهد کودک

 

 

 
نرگس/ تحصیلات: لیسانس مدیریت دولتی| شغل: تصویربردار مجالس

 

 

 
سعادت/ تحصیلات: فوق لیسانس ادبیات| شغل: خدمات تایپ و کپی

 

 

 
شهرام/ تحصیلات: لیسانس مهندسی کشاورزی| شغل: فروشنده لوازم جانبی رایانه

 

کاشت درختان و بوته ها راه بسیار مناسبی برای کسب درآمد است . همه افراد و نهادهای علاقمند (دولت ، سرمایه گذاران ، NGO ها ، نمایندگی ها و غیره) میتوانند دریابند که چگونه کسب درآمد کنند و در عین حال یک و یا تمامی هفت مشکل اصلی ناحیه ، کشور ، منطقه ونهایتا جهان را حل کنند :
1 - بحران غذا
2 - تغییر آب و هوا
3 - پایین رفتن سطح آبهای زیر زمینی
4 - مهاجرت از روستاها به شهرها
5 - قطع آخرین جنگلهای باقیمانده کره زمین
6 - کمبود آب آشامیدنی تمیز
7 - رشد جمعیت تا نزدیک 10 میلیارد نفر

با احداث جنگل زمین های بی ارزش را به زمینهای با ارزش و پر محصول ارتقاء دهید

 


                        
تکنولوژی گرواسیس عملا فرآیند احداث جنگل را در مقیاس بالا و بر روی زمین های توسعه نیافته بی ارزش ، دامنه کوهها و اراضی نیمه بیابانی گسترده ای که بدلیل دخالت انسانها بوجود آمده ممکن میکند .
از طریق احداث جنگل این مناطق میتوانند دوباره نقش اقتصادی و مالی در کمک به دولت و مردم داشته باشند ، به ارزش قطعات بزرگ زمین افزوده خواهد شد و بنابراین میتوان از آنها بعنوان فعالیت جانبی و یا ابزار رشد سرمایه برای سرمایه گذاران علاقمند استفاده کرد و منظور گرواسیس نیز از " سرمایه سازی در زمین های از دست رفته " همین است .


اهمیت بالای چوب بعنوان سوخت و منبع انرژی برای فقرا


حدود دو سوم جمعیت جهان برای پخت و پز و گرما از چوب و یا ذغال استفاده میکنند . در واقع برای بزرگترین بخش از انسانها نقش چوب در قالب منبع انرژی بسیار مهم تر از نفت است . این امر تاثیرات فجیعی روی جنگلها میگذارد چرا که نه تنها به قطع غیر قانونی درختان و الوار سازی برای فروش به جهان صنعتی ، داشتن زمین بیشتر برای کشت سویا ، نیشکر یا ذرت برای تولید سوختهای زیستی ( Bio fuel ) بعنوان انرژی سبز می انجامد ، بلکه خصوصا برای این منظور این کار برای میلیونها نفر تنها منبع درآمد می باشد و بنابراین هر تلاشی در راستای متوقف کردن آن با شکست مواجه خواهد شد ، اگر این مردم درآمد خود را از طریق قطع درختان و فروختن چوب یا ذغال به مردم شهرها کسب نکنند از گرسنگی خواهند مرد .
ممنوعیت فروش چوب بعنوان سوخت غیرممکن است
ممنوعیت فروش این منبع انرژی غیرممکن است ولی ولی محسوب نکردن چوب بعنوان یک منبع انرژی نیز عواقب مخربی در بر خواهد داشت . در کشوری مثل افغانستان تنها 1.3 درصد کشور پوشش جنگلی دارد در حالیکه سالانه 30000 هکتار به این منظور قطع میشود . طی 30 سال آینده منابع چوب بسیاری از کشورها برای پخت و پز و اهداف گرمایشی به اتمام خواهد رسید ، در حالیکه قیمت نفت افزایش پیدا میکند . افزایش کمبود چوب و ذغال میتواند به فاجعه ای غیر قابل تصور تبدیل شود . میلیونها نفر بدون درآمد و بدون منابع انرژی . چطور میتوانیم این مشکل را حل کنیم ؟
ما باید به کاشت درخت برای تامین منابع سوختی بپردازیم
با توجه به تغییرات آب و هوا ، طرح موضوع استفاده از درخت برای تامین سوخت مانند استفاده از الفاظ رکیک در کلیسا یا مسجد است ولی در واقع اینطور نیست و دلایل آن را در ادامه توضیح خواهیم داد .


1 - قطع درختان برای مصارف پخت و پز و گرمایش بدون جایگزین کردن آنها منجر به افزایش سطح دی اکسید کربن در اتمسفر میشود . این امری مضر است و باید برای توقف ان اقدام کنیم .


2 - کاشت درخت و قطع ان وقتی که به رشد لازم رسید و استفاده از ان بعنوان چوب یا ذغال برای پخت و پز و مصارف گرمایشی هیچگونه تاثیری بر تجمع دی اکسید کربن در اتمسفر ندارد . این یک راه حل گهواره به گهواره است  و دلیل ان : یک نوع خاص از درخت با وزن ( Y ) دارای ( X ) اتم کربن در چوبش میباشد . زمانی که آن را میسوزانیم با اکسیژن ترکیب شده و دی اکسید کربن تولید میکند ، این امر سبب تجمع دی اکسید کربن با ( 1 X ) اتم کربن در مولکولهای دی اکسید کربن میشود . وقتی بعد از قطع هر درخت ما یک درخت از همان نوع میکاریم و اجازه می دهیم به وزن ( Y ) برسد ، طی فرآیند رسیدن به این وزن ، درخت باید ( 1 X ) اتم کربن هوا را با شکستن پیوند مولکولهای دی اکسید کربن بدست آورد ، بدین طریق تجمع دی اکسید کربن به همان اندازه که با سوزاندن افزایش پیدا کرده بود ، کاهش می یابد . بعضی سازمانها ادعا میکنند که سوزاندن چوب 50 درصد دی اکسید کربن بیشتر نسبت به زمانی که درخت در حال رشد پیوند های مولکول CO2 را میشکند ، ایجاد میکند . این حرف غیر منطقی است ، چرا که امکان تولید اتم کربن بیشتری از درخت در حال سوختن نسبت به تعداد اتم های کربن که درخت با شکستن پیوندهای CO2 ذخیره کرده است وجود ندارد .
نتیجه گیری : کاشت درخت برای تولید انرژی راه حلی از تولید به مصرف است . نتیجه این میشود که استفاده از چوب یا ذغال درختان کاشته شده ، راه حلی تولید به مصرف است و آسیبی به آتمسفر وارد نمی کند . بنابراین ما بایست در توسعه صنعتی برای کاشت درختان بمنظور تامین مصارف پخت و پز و گرمایشی بکوشیم . این امر به میلیونها نفر شغل و انرژی خواهد داد و نیاز آنها برای قطع غیر قانونی آخرین جنگلهای زمین را از بین میبرد .


درختان مناسب با رشد سریع :


برای مناطق مرطوب استوائی 

                
Acacia auriculiformis
Calliandra calothyrsus
Casuarina equisetifolia
Derris indica
Gliricidia sepium
Gmelina arborea
Guazuma ulmifolia
Leucaena leucocephala
Mangroves
Mimosa scabrella
Munringia calabura
Sesbania bispinosa
S. grandiflora
Syzygium cumini
Terminalia catappa
Trema


 برای مناطق کوهستانی استوائی                   

Acacia mearnsil
Ailanthus altissima
A/nus acuminata
A. nepalensis
A. rubra
Eucalyptus globulus
L. grandis
Grevillea robusta
Inga vera    

 

برای مناطق خشک و نیمه خشک  

            
Acacia brachystacya
A. cauzbagei
A. cyclops
A. nilotica
A. saligna
A. senegal
A. seyal
A. tortilis
Adhatoda vasica
Albizia lebbek
Anogeissus latifolia
Azadirachta indica
Cajanus cajan
Cassia siamea
Colophospermum mopane
Emblica officinalis    Eucalyptus camadulensis
E. citriodora
E gomphocephala
E. microtheca
E. occidentalis
Haloxylon aphyllum
Il. Persicum
Parkinsonia aculeata
Pinus halepensis
Pithecellobium dulce
Prosopis alba
P. chilensis
P. cineraria
P. juliflora
P. pallida
P. tamarugo
Tamarix aphylla
Zizyphus mauritania
Z. spina-christi

درخت کاری در تمام طول سال امکان هر گونه برنامه ریزی را میسر میکند


با استفاده از روش های مرسوم درختان درست قبل و یا در طول فصل باران کاشته میشوند . این بدان معنا است ما مدت زمان کاشت کوتاهی داریم . کوتاه بودن این دوره بسیار مشکل آفرین است .
- در مدت زمانی کوتاه به کارکنان زیادی برای کاشت تعداد قابل توجهی درخت نیاز است .
- از آنجائی که کار هر ساله از نو تکرار میشود ، در نتیجه کارکنان بی تجربه استخدام میشوند .
- تولید کننده نهال باید تمامی نهالها را در زمانهائی که بازار داغ است تولید کند و تحویل دهد .
- این بدین معنی است که بعد از تحویل نهال ها در شرایط نه چندان مطلوبی انبار می شوند چرا که امکانات کمی ( از نظر فضای سایبان ) برای تعداد زیاد نهال در دسترس میباشد .
- تولید به ازای هر نفر ساعت غیر قابل پیش بینی و بنابر این قابل محاسبه نخواهد بود .
- بنابراین هزینه کاشت درختان نامشخص خواهد بود .
- در نتیجه ارائه سرویس کاشت برای مناطق بزرگ توسط شرکتهای جنگل بانی در مقابل احزاب علاقمند مشکل خواهد بود .
- همچنین محاسبه هزینه کاشت درختان از قبل نیز برای سرمایه گذاران مشکل خواهد بود .
گرواسیس واتر باکس این مشکلات را حل میکند .
- توسط گرواسیس واتر باکس شما قادر خواهید بود هر روز از سال را در صورتی که دما زیر 30
درجه سانتیگراد باشد کاشت کنید .
- تعداد درختانی را که در هر ساعت کاشته خواهند شد را میتوان محاسبه کرد .
- دریل مویرگی امر کاشت درخت را با خرد کردن خاک سخت ساده نموده و با افزایش راحتی کار نتیجه موفقیت صد در صدی را در کاشت محقق مینماید .
- این سیستم کاشت زمان پیک کار را از زنجیره عملیاتی کار پیمانکاران بکلی از میان برمیدارد .


و مهم تر از همه به غیر از تمامی نکات بالا :


گرواسیس واتر باکس نتیجه موفقیت صد در صد را در کاشت به شما ارائه میدهد .


با روشهای جدید کاشت به زیست توده Biomass بیشتری در هر هکتار بوسیله درختان دست پیدا کنیم


از روشهای کاشت قدیمی تا روشهای جدید ، از گذشته تا قرن بیستم کشاورزان بذرهای خود را بطور تصادفی با دست در خاک میکاشتند . در آغاز قرن بیستم کشاورزان آموختند که بذر پاشی توسط ماشین در ردیفهای موازی به معنی نیاز به بذرهای کمتر و برداشت محصول بیشتر میباشد . به دلیل پیشرفت در تکنیک بذر پاشی میزان رویش بذرها افزایش پیدا کرد و دیگر نیازی به بذر پاشی تصادفی نبود . دلیل تولید بیشتر این است که توسط بذر پاشی در ردیفهای موازی نور خورشید عمیق تر بین ردیفها میتابد و تمامی برگها را لمس میکند حتی برگهای زیرین را . در اینصورت برگهای زیرین بدلیل کمبود نور از بین نمیروند و به رشد خود ادامه میدهند بنابراین جذب سطحی گیاهان بیشتر و در نتیجه ظرفیت تولید فراتر خواهد رفت .
در مورد درختان درمییابیم که روشهای کاشت بر اساس همان روشهای قدیمی کشاورزان در قرن نوزدهم میباشد . کاشت تصادفی تعداد بسیاری نهال در هر هکتار . این کار بدلیل میزان موفقیت پائین کاشت با متدهای سنتی صورت میگیرد . با کاشت درختان بیش از تعداد مورد نیاز کشاورز امید دارد که پوشش صد در صدی منطقه را بدست آورد اگر بعد از گذشت چند سال تعداد بیش از حدی درخت باقی بماند تعدادی از این درختها را از خاک بیرون می آورند . این سیستم بسیار هزینه بر و نامناسب است . در آغاز بدلیل نامشخص بودن میزان موفقیت درختان زیادی کاشته میشوند و سپس بدلیل آنکه در حال رقابت با هم هستند و منجر به بازده پایین تر میشوند باید تعدادی از آنها را از خاک بیرون آورد .


با استفاده از تکنولوژی گرواسیس واتر باکس نتیجه و میزان موفقیت در کاشت تا صددرصد خواهد رسید . این به معنی صرفه جوئی در مواد اولیه کاشت و همین طور فعالیتهای پیامد آن می باشد . هزینه واتر باکس از محل این صرفه جوئی پرداخت شده و تقریبا کل هزینه آن خنثی میشود .


چگونه زیست توده Biomass بیشتری تولید کنیم ؟


اگر کاشت ردیفی تاثیری مثبت روی محصول حبوبات دارد ، پس میتوانیم به بکار گیری این روش در کاشت درختان نیز فکر کنیم .


1 - کاشت ها را ردیفی کنیم .
2 - در نتیجه نور خورشید به عمق چوب نفوذ کرده و تمامی برگها را لمس میکند و به این صورت تمام درخت از جذب برخوردار خواهد بود .
نوک درختی که به روش سنتی کاشته شده باشد به منطقه ای کوهستانی شباهت دارد .
کل سطح جذب برگهای درختان در هر هکتار را بسیار ساده میتوان در تصاویرو متنی که در پی خواهد آمد کنترل نمود .


 
شرح متن شماره 1 : اگر در یک هکتار از زمین نهال های زیادی بکاریم مساحت برگها برابر با 11200 متر مربع خواهد بود .
شرح متن شماره 2 : اگر در یک هکتار از زمین درختان کمتری بکاریم مساحت برگها برابر با 16800 متر مربع خواهد بود .


در محاسبات ، ما یک هکتاردرختکاری با فواصل 7 متر در 7 متر را که منجر به رویش 196 درخت شده با یک هکتار درختکاری با فاصله 7 متر در 14 متر که به رویش 98 درخت منتهی گردیده است مقایسه مینمائیم .


در هردو روش کاشت ارتفاع درختان به 15 متر رسیده است ودرختان کاشته شده با فاصله 7*7 متر برگهای خود را تا ارتفاع 11 متری از دست داده و فقط 4 متر آنها از برگ پوشیده شده است . این امر منجر به ایجاد 11200 متر مربع سطح جذب نور خورشید میگردد .


درختان کاشته شده با فاصله 7*14 متر برگهای خود را تا ارتفاع 3 متری از دست داده و 12 متر از تنه آنها از برگ پوشیده گردیده است هر دوطرف تنه این درختان از برگ پوشیده میباشد و این امر موجب بوجود آمدن 16800 متر مربع سطح جذب میشود .


این بدین معنا است که یک هکتار کاشت ردیفی با 50 درصد درختان کمتر مساوی 50 درصد هزینه کاشت کمتر و موجب بوجود آمدن 50 درصد سطح برگ بیشتر و تولید 50 درصد زیست توده Biomass بیشتر میگردد .


مسلما اگر به درختانی برای تیر ریزی نیاز باشد نمیتوانیم از این تکنیک استفاده کنیم ولی از آنجائی که الوارهای بیشتری برای تولید بیومس به منظور تولید کاغذ ، سوخت زیستی و تراشه چوب استفاده میشود ، این روش جدید کاشت میتواند بسیار اثرگذار باشد .


متدهای سنتی برای افزایش محصول


در طول یک بازدید از باغ گیاه شناسی در کویتو اکوادور متوجه شدم که مردم بومی امریکای جنوبی روشی را برای توسعه محصولات خود از طریق متد بذرپاشی همزمان دو بذر در یک مکان یافته اند . در حالیکه نسبت رویش ارقام قدیمی بالاتر از ارقام جدید نبود ، بعد از بذر پاشی فقط 60 درصد رویش حاصل میشد .
اگر انها یک بذر می کاشتند ممکن بود 40 درصد زمین بدون پوشش حاصل شود . من همچنین متوجه شدم که آنها در مقایسه با زمانی که تنها یک بذر میکارند عرض بیشتری را برای کاشت در نظر میگیرند ولی نه دو برابر عریض تر . من به این نتیجه رسیدم که از طریق این متد آنها امنیت محصول بیشتری بدست می آورند و همینطور در حدود 50 درصد بیومس بیشتر . در عکس سوم مشاهده میکنید که یکی از دو بذر جوانه نزده است ولی بدلیل استفاده از این متد ما حداقل یک گیاه داریم . به عکس ذرت کاشته شده بوسیله دو بذر همزمان دقت کنید که برداشتی است از متد باستانی قوم اینکا در باغهای گیاه شناسی شهر کویتو اکوادور این متد الهام بخش من در توسعه هشتی شکل دهانه در مرکز واتر باکس بود .



 
روش کاشت دو درخت بصورت دوقلو :

ما دریافتیم در پرو و بعضی از نقاط جهان از این روش استفاده میکنند . نتایج فوق العاده این روش شما را شگفت زده میکند . در بالا عکسی از تکنولوژی کاشت مدرن ذرت کاشته شده به روش کشت دوتائی Twin plant را در طول سال 2008 در پرو مشاهده میکنید .

در طول مطالعات مان بر روی درختان متوجه شدیم که بنظر میرسد با کاشت دو درخت بصورت دوقلو در مقایسه با کاشت تنها یک درخت 50 درصد بیومس بیشتر تولید میگردد . در عکسهای زیر میتوانید مثالهای متنوعی از مکانهائی را ببینید که ما در آنها تک درختها و درختهای دوقلوئی را که بطور تصادفی کنار هم کاشته شده اند یافته ایم . میتوانید عکسهای آمده در ادامه مطلب را مشاهده کنید تا تاثیر مثبت  Twin tree را ببینید .



 
 روشن است که حداقل در این مکانهائی که من یافته ام یک درخت دوقلو Biomass بیشتری تولید میکند فکر میکنیم که از طریق کاشت ردیفی به روش درخت دوقلو تولید بیومس در هر هکتار میتواند بطور متوسط دوبرابر چیزی باشد که با متد حاضر حاصل میشود .


برای اثبات تاثیر روش درخت دوقلو شرکت  Aquapro در سال 2010 شروع به استفاده از این روش در کشور اسپانیا کردیم که قرار است برنامه ای 5 ساله در 5 مکان متفاوت باشد .


گرواسیس واتر باکس به شما گزینه کاشت یک ، دو یا سه درخت را با یک باکس میدهد . اگر شما بخواهید یک درخت بکارید واتر باکس به شما امکان دستیابی به موفقیت 100 درصدی در کاشت را میدهد . شما میتوانید انتخاب کنید که از دو بذر کاشته شده و یا بعد از یکسال از بین دو درخت آن را که کوتاهتر است ببرید . این امر باعث گزینش انبوه مثبت میشود که به شما اجازه ادامه دادن راه را با قویترین تک درخت میدهد . جدای از اینکه شما میتوانید با روش آزمون و خطا از تکنیک درخت دوقلو استفاده کنید همچنین تاثیر مثبت تولید بیومس درخت دوقلو را نیز خواهید داشت .


چک لیست گرواسیس برای پروژه ترمیم اکوسیستم


گرواسیس از اصول ترمیم اکوسیستم پشتیبانی میکند که شامل ترکیبی از کاشت درختان مناسب از جنبه های اقتصادی و اکولوژیکی در یک منطقه است . در بلند مدت ترکیب مناسب اقتصادی و اکولوژیکی از درختان میتواند سبب تولید باثبات و پایدار گردد چرا که روش تک کشتی تنها سبب طغیان آفتها و پایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی می شود . برای اجرا میتوانیم درختان مورد نظر از جنبه اقتصادی را در تمام مناطق در اختیار کشت نموده و درختانی را که برایمان از جنبه زیست محیطی اهمیت دارند درون این مناطق و در حاشیه ردیف ها ، در طول رودها و جویبارها ، در زمین های شیب دار ، روی سنگها ، در دره ها و مکانهائی که بسختی در دسترس هستند ، بکاریم .


احداث جنگل جاده ای مطمئن بسوی تولید ثروت



 جنگل زائی علم و هنر کاشت ( رویاندن ، نگهداری و مراقبت ) محصولات جنگلی است ، چه این امر مربوط به جنگلهای کاج سردسیر ، یا جنگلهای برگ ریزمعتدل ویا جنگلهای نخل استوائی باشد . نیاز به توضیح نیست که این جنگلهای متفاوت به راهبردهای گوناگونی نیازمندند و جنبه های اقتصادی آنان بسیار متنوع میباشد .
مسلما جنگلهایی که از آنها انواع مرحم ها و صمغ ها برای مصارف داروئی ، صنایع پلاستیک و رنگ بدست می آیند به راهبرد متفاوتی نسبت به جنگلهائی که از آنها روغن ، میوه ، دانه ها و بسیاری چیزهای دیگر برای مصارف خوراکی حاصل میشود ، نیاز دارند . جدای از این موارد به منظور ترمیم و اصلاح جنگلهای موجود نیز به احداث جنگل مبادرت میشود . بهر حال شاید جنگلکاری در تمام جنبه هایش مهم ترین علم قرن باشد و تکنولوژی ما میتواند در تمام این زمینه ها نقش مهمی را ایفا نماید .
صنعت فرآوری چوب عموما بیشتر از آنچه مردم تصورش رامیکنند پتانسیل و ظرفیت دارد ، برای مثال از باقیمانده چوب همانند شاخه ها ، برگها و ضایعات نجاری برای تولید سلولز استفاده میشود که به نوبه  خود بعنوان پایه برای تولید فیبرهای ترکیبی ( پلاستیکی ) ، محصولات داروئی ، رنگ ها ، جلادهنده ها ( لاک الکل ) و بسیاری محصولات شیمیائی دیگر استفاده میگردد . علاوه بر اینها از چوب در تقریبا تمام چیزهائی که انسان میسازد استفاده می شود و بطور قطع میتوان گفت که تمام چیزهائی که یک درخت تنومند تولید میکند می تواند مورد مصرف قرار بگیرد . هر انسانی که با دقت به محیط اطراف خود بنگرد ، نمیتواند کارکردهای چوب را نادیده بگیرد . اگر خود چوب را نمی بینید مطمئن باشید که از آن در تولید لباس ، مواد بکار رفته در ساخت کامپیوتر ، در تولید کاغذ کتابهائی که میخوانیم و در بسته بندی تمامی محصولات استفاده شده است .


 
              درخت اکالیپتوس

 


                   
                                   
                تولید صمغ


اگر بخواهیم میتوانیم با " راه حل درختی " ( Treesolution ) مشکل غذا را حل کنیم
 


میوه های درختان و درختچه ها بخش قابل توجهی از غذای ما را تشکیل میدهند . اگر میوه ها را در نظر نگیریم باز هم محصولاتی مثل قهوه ، کاکائو ، نارگیل ، تنوع شگفت آوری از دانه ها (آجیل ها) که از آنها در بسیاری از انواع خوراکها استفاده میشود از درختان بدست می آیند . عنصر درخت بخشی ضروری از جهن مدرن صنعت غذا را تشکیل میدهد و درختانی که محصولات خوراکی تولید میکنند ، عموما از دسته ای با رشد سریع هستند . با کمک تکنولوژی گرواسیس تمامی اراضی که در حال حاضر بی ارزش محسوب میشوند را میتوان زیر کشت برد .


شوک ناشی از قیمت آتی مواد غذائی بیلیونها نفر را به ورطه فقر خواهد کشاند !


درختان می توانند بحران غذا را حل کنند :


جمعیت کنونی زمین هفت میلیارد نفر است و در حال حاضر از این تعداد یک میلیارد نفر گرسنه هستند . در سال 2050 جمعیت به ده میلیارد نفر خواهد رسید پس باید راهی برای افزایش تولید مواد غذائی بیاندیشیم . درختان پاسخ ما به این مشکل هستند . دو میلیارد هکتار زمین بایر در دنیا وجود دارد که در گذشته پوشیده از درخت بود . پس این درختها دوباره میتوانند رشد کنند اگر ما دوباره به کاشت درختانی با محصول خوراکی در این مناطق بپردازیم مشکل غذا را در جهان حل خواهیم کرد


یک هکتار درخت میوه میتواند 5000 کیلو میوه بدهد .


دوبیلیون هکتار درخت میوه ده میلیارد تن میوه خواهد داد .
بنابراین با این مقدار میتوانیم در سال 2050 براحتی ده میلیارد نفر را سیر کنیم . این به معنی 1000 کیلو میوه برای هر نفر در سال است یا 20 کیلو میوه برای هر نفر در هفته . نیازی نیست که گرسنگی یک مشکل باشد ، تنها اگر ما بخواهیم .


بیائید گرسنگی و خشکی را شکست دهیم !


میوه های آجیلی  ( Nuts ) بهترین راه حل برای بحران غذا هستند

 


تنها راه جلوگیری از بیابان زائی دست یافتن به یک مدل سود آور تجاری بعنوان راه حل است . به محض اینکه توسط یک مدل تجاری درآمد بدست آید ، پول لازم برای سرمایه گذاری در آن تامین میشود . احتمالات بسیاری برای برگشت سرمایه گذاری بر روی درختان وجود دارد . درختان میتوانند مشکلات زیادی را حل کنند از جمله شکستن پیوندهای دی اکسید کربن ، 1.7 بیلیون هکتار درخت قادر است تولید کل سالانه ی دی اکسید کربن حاصل از سوخت های فسیلی را خنثی کند .


درختان همچنین میتوانند مشکل غذا را حل کنند ، بیش از یک میلیارد انسان در حال حاضر با گرسنگی زندگی میکنند و همینطور که جمعیت جهان در حال افزایش است مشکلات غذائی نیز روز به روز بیشتر خواهند شد مگر اینکه انها را سرکوب کنیم . یکی از بهترین راه حل ها کاشت درخت برای مبارزه با گسترش بیابانها و شکستن پیوند دی اکسید کربن است ، همگام با تولید چوب و مواد غذائی ، بهترین نوع درختان که تمام این خواص را یکجا دارند درختان تولید کننده آجیل ها (Nuts) هستند .


ما میتوانیم این درختان را در نظر داشته باشیم :


بادام ( Almond )
Candlenut
Cashew بادام هندی
شاه بلوط ( Chestnut )
نارگیل ( Coconut )
Gevuinanut فندق
Jatropha
Macadamia نوعی فندق
Malabar chestnut
Mongongo
Paulownia
پسته ( Pistachio )
گردو ( Walnut )
و بسیاری دیگر


منفعت درختان تولید کننده آجیل تنها موارد اشاره شده نیستند ، آنها در کل به مقدار کمی آب نیاز دارند و مواد غذائی سرشار از پروتئین تولید میکنند و آنقدر مقوی هستند که اگر مردم از آنها تغذیه کنند بسختی نیاز به مواد غذائی دیگر خواهند داشت . این مواد ، انرژی و املاح معدنی مورد نیاز برای سلامتی انسانها را تامین میکنند .


پر منفعت ترین نکته در باره درختان با محصول آجیلی بعد از برداشت محصول آن ها حاصل میشود ، تقریبا تمامی محصولات و خصوصا میوه ها برای خنک و انبار شدن به سردخانه نیاز دارند تا در شرایط قابل قبولی باقی بمانند و اقشار کم درآمد سرمایه مورد نیاز برای این تاسیسات و حتی گاهی هزینه برق آن را هم دارا نیستند . آجیل ها بر خلاف دیگر میوه ها در گرما ، خشکی و تهویه مناسب بهتر انبار میشوند که دقیقا منطبق با شرایط زندگی این بخش از جوامع در بسیاری از مناطق دورافتاده می باشد .


این امر درختان تولید کننده انواع آجیل را بهترین و سخاوتمندانه ترین راه حل برای بسیاری از مشکلات انسانها خصوصا مشکل تامین غذا می سازد .
احیاء جنگلها راهی برای بدست آوردن سوختهای زیستی از بیابانها و اراضی فرسوده
 
در مناطق مشخصی میتوان مخصوصا از درختان با رشد سریع برای بدست آوردن سوختهای زیستی (Biofuel ) استفاده کرد . اگر از این روش در مناطق حاصلخیز استفاده شود اخلاقی نمی باشد زیرا به این مناطق برای تولید غذا نیاز می باشد . ولی در اراضی پست و فرسوده کنونی کشت درخت برای تولید سوخت زیستی به چرخه تولید مواد خوراکی صدمه ای نمی زند و بنابراین از نظر اخلاقی قابل قبول است . این مسئله میتواند حتی برای ساکنان فقیر این مناطق هم تولید شغل و درآمدزائی کند و افراد فقیر کسانی هستند که به سختی میتوانند چیزی از اراضی بیحاصل خود استخراج کنند . تکنیک های بسیاری برای استحصال و تولید سوخت زیستی از درختان و میوه هایشان با روشهای مطمئن مبتنی بر اصول زیست محیطی در حال توسعه می باشند .  همینطور بدست اوردن قیر چوب از پسماندهای صنعت فرآوری چوب که میتوان آنها را تقطیر نمود و بصورتهای متفاوتی تبدیل به سوخت زیستی کرد نیز امکان پذیر می باشد . با این روش ساده تامین سوخت خانه ها برای جمعیت های محلی دست یافتنی خواهد گشت .


ذغال چوب


تولید ذغال چوب از درختان کاشته شده نیز بسیار جالب است . اگر ما ذغال چوب را از درختان و طبیعت تولید کنیم به دی اکسی کربن آتمسفر اضافه خواهیم کرد ، ولی اگر برای تولید ذغال چوب درخت بکاریم دی اکسید کربن مازادی تولید و وارد آتمسفر نخواهد شد . درختان پیوندهای دی اکسید کربن را می شکنند و زمانی که ما ذغال چوب را برای مصارف پخت و پز و گرمایش میسوزانیم همان مقدار دی اکسید کربن را دوباره وارد جو میکنیم . دو سوم انسانها هنوز برای مصارف پخت و پز و گرمایش از ذغال چوب استفاده میکنند و اگر آن را از طریق کاشت درختان تولید کنیم این مصارف بسیار پاک تر از زمانی است که در اثر استفاده از سوختهای فسیلی میلیونها تن دی اکسید کربن اضافی وارد آتمسفر میگردد .


نتیجه گیری :


- تهیه ذغال چوب از درختان کاشته شده راه حلی از تولید به مصرف است .
- استفاده از سوختهای فسیلی راه حلی از تولید به مصرف نیست و بر تجمع  Co2 در اتمسفر  میافزاید .
با کمک واتر باکس گرواسیس مردمی که در مکانهای با خاک غیر حاصلخیز زندگی میکنند ، میتوانند با هزینه کمی چوب مورد نیاز خود را برای مصارف پخت و پز و گرمایش کشت کنند و از ان بجای نفت سفیدی که امروزه خریداری میکنند استفاده نمایند . از آنجائی که این راه حل از تولید به مصرف در دسترس میلیونها انسان از طریق استفاده از واتر باکس قرار گرفته به ما در کاهش آلودگی Co2 کمک میکند .


مهاجرت از روستاها به شهرها


 


در سال 2007 برای اولین بار بیش از 50 درصد از جمعیت جهان در شهرها زندگی کردند . روستائیان علیرغم شرایط مشکلی که به آن دچار میشوند به شهرها مهاجرت میکنند . آنها این قدم را برمیدارند چرا که چاره دیگری ندارند .در روستاها کار بندرت پیدا میشود و عموما امنیت اجتماعی وجود ندارد . آنها چاره ای جز ترک روستاها و مهاجرت به شهرها ندارند ، با اینکه شرایط زندگی در شهرها خوب نیست ، حقوقها پائین و منابع آبی آلوده است و کمبود امکانات رفاهی بیداد میکند .
درختان میتوانند تمام این مشکلات را برطرف کنند . با بها دادن به درختان در تمامی فعالیت های اقتصادی در کشور ، مردم میتوانند به پیدا کردن شغل و شرایط زندگی بهتر برگردند . بدین ترتیب درختان میتوانند فشار را از شهرهای بزرگ بردارند و شرایط خوب زندگی را برای نیمی از جمعیت جهان ثابت نگه داشته یا برگردانند .
درختان تنها تولید کننده خوب دارو ، میوه و یا سوخت زیستی نیستند ، آنها همچنین هوا را تمیز میکنند و شرایط آب و هوائی بسیار بد را متعادل می نمایند . همچنین ضمن تولید اکسیژن بسیاری از گازها مانند Co2 را جذب میکنند .
ولی ما باید مهمترین جنبه تجدید حیات درختان را حفظ کنیم و این یعنی تبدیل کردن آنها به مهمترین ستون اقتصادی تمام کشورهائی که در آنها مهاجرت از روستاها تعادل اقتصادی را بهم زده است .



کالیفرنیا در یک بحران خشکسالی چندین ساله قراردارد که شاید دهه ها بطول بیانجامد. فرماندار جری برون برای اولین بار در تاریخ ایالت به محدودیت های اجباری حفاظت از آب دست زده است. یخچال سییرا نوادا که یک سوم آب مصرفی ایالت را تامین میکند بعد از یک زمستان بدون برف در 5% حد نرمال خود قرار دارد و این لکه ننگی است برای پرجمعیت ترین و بزرگترین ایالت کشاورزی کشور. بیشترین مصرف آب در کالیفرنیا برای مصارف آبیاری مورد استفاده قرار میگیرد. با اینحال در مناطق بزرگ شهری در کالیفرنیای جنوبی و مرکزی در وهله اول آب بطور مستقیم توسط مردم استفاده میشود.
بیش از 37 میلیون کالیفرنیایی (بیش از 10% جمعیت کشور) تحت تاثیر این خشکسالی بنظر بی پایان قرار گرفته اند. احتمالا آنهایی که به باغبانی و یا طراحی فضای سبز علاقمندند بیش از دیگران.
بنابراین کسی که عاشق گل وگیاه است بدون در دسترس داشتن آب کافی چکار باید بکنند؟ پاسخ استفاده از آب به روش های هوشمندانه تر است و برای این کار میتوان از واترباکس گرواسیس استفاده کرد.
بیشتر آبی که مستقیما پای گیاه ریخته میشود بطور مستقیم توسط آن استفاده نمیشود بلکه یا از طریق خاک جاری و از دسترس خارج میشود و یا تبخیر میشود (خصوصا در آب و هواهای گرم تر). تکنیک های چندگانه ای برای جلوگیری از این خسارات وجود دارند (کاشت در ظروف- استفاده از مالچ) ولی همه آنها از اشکالاتی برخوردارند (هزینه- ساده خشک شدن ریشه ها- توانایی پایین مالچ در جلوگیری از تبخیر). واترباکس گرواسیس تمامی این مشکلات را حل میکند.
واترباکس گرواسیس در وهله اول برای کاشت و رشد دادن درخت در بیابان طراحی شده است- بطوریکه تنها در هنگام کاشت آبیاری اولیه انجام شود- و در این کار نیز بسیار موفق بوده است. در دوره ی آزمایشی کاشت در صحرای ساهاری تک درختان کاشته شده با استفاده از واترباکس در سال اول 88% میزان بقا داشته اند (درحالیکه تنها 11% از درختانی که بدون واترباکس کاشته شده و یکبار در هفته آبیاری میشدند خشک نشدند).
همانطور که درنظر گرفته شده بود زمانی که دو درخت با واترباکس کاشته شد شانس زنده ماندن برای حداقل یک درخت به 99% افزایش یافت. در زمان کاشت درخت با واترباکس 15 گالن آب قبل از کاشت در خاک ریخته میشود- نهال ریشه لخت کاشته میشود و سپس واترباکس با 4 گالن آب پر میشود و بعد از آن در هیچ مرحله ای از رشد نیاز به اضافه کردن آب وجود ندارد چراکه واتر باکس شبنم و آب حاصل از بارندگی را در خود جمع کرده و به آرامی آن را به گیاه در حال رشد توسط یک فیتیله در قسمت زیرین واترباکس میرساند. واترباکس تا زمانی که درخت به اندازه کافی بزرگ شود سرجایش می ماند و پس از آن تا ده سال هم قابل استفاده مجدد است. از آن ببعد درخت کاشته شده نسبت به خشکسالی مقاوم بوده چراکه ریشه هایش عمیق میشود و از آب های کاپیلاری (لوله های مویینه) موجود در خاک تغذیه میکند.






 پس تکلیف باغداری چه میشود؟ خب از واترباکس میتوان برای کاشت انواع میوه ها و سبزیجات هم استفاده کرد. عموما از آنجاییکه سبزیجات بیشتر از درختان به آب نیاز دارند ما توصیه میکنیم که برای گیاهان گلخانه ای آب دوست یک فتیله دیگر نیز در قسمت زیرین واترباکس قرار دهید. اگر اینکار انجام شود نیاز خواهد بود که هر سه تا 4 هفته یکبار -4 گالن- آب به واترباکس اضافه شود. با اینحال از انجاییکه واترباکس از تبخیر رطوبت خاک زیرش جلوگیری میکند (با بازی کردن نقش یک مانع نفوذ ناپذیر برای تبخیر که انتخاب بسیار بهتری از مالچ میباشد) و از خشک شدن ریشه گیاه جلوگیری میکند. در زیر میتوانید نتایج کاشت گوجه فرنگی توسط یکی از مشتریان ما را با استفاده از واترباکس (با یک فتیله اضافه) در همت کالیفرنیا در اواخر سال 2014 مشاهده کنید.








    
آیا از واترباکس میتوان علاوه بر کاشت سبزیجات برای کاشت سبزی نیز استفاده کرد؟ بله. همان باغبان مشتاق در کالیفرنیا بطرز استادانه ای راهی برای گسترش دادن برد واترباکس با اضافه کردن 3 فتیله- اضافه کردن مواد جاذب آب به هریک از فتیله ها و گستردن این فتیله ها روی بستر خاکی پیدا کرده است. سپس باغبان 27 بوته سبزی در دو طرف واترباکس کاشته و زمانی که سبزی ها شروع به رشد کردند یک پوشش تبخیر روی آنها قرار داده است. مشتری دریافت که بوته های سبزی با تنها 2.5 الی  3 گالن آب در هفته (که همه آن در واترباکس ریخته میشود) بخوبی در حال رشدند و نیازی به آبیاری مستقیم آنها وجود ندارد. حال او میتواند هر روز از سبزی های تازه لذت ببرد.

   



  

 

اگر میخواهید باغبانی با واترباکس را شروع کنید (یا با آن درخت بکارید) لطفا به سایت ما مراجعه کنید و یا با ما در آدرس های درج شده در قسمت تماس با ما ، تماس بگیرید تعدادی از سبزیجات قابل کاشت با این روش عبارتند از : کدو سبز- خیار – هندوانه – کدو حلوایی - گوجه فرنگی و بادمجان...


بفرمائید سبزیجات سالم
نوش جانتان


مقدمه:
گرواسیس به عنوان یک شرکت خصوصی توسط پیتر هوف تاسیس شد و فناوری خود را در قالب ساخت ( واتر باکس ) به دنیا معرفی کرد. این فناوری تقلیدی است از یک رفتار زیستی که در طبیعت اتفاق می افتد و شامل موارد ذیل است :
1)    اصلاح خاک با استفاده از قارچ مایکوریزا.
2)    حفظ ساختمان و سیستم کاپیلاری خاک .
3)    ) بهره گیری از نهال هائی با ریشه های اولیه سالم .
4)    استفاده از دستگاه واتر باکس. 


اگر بخواهیم در مناطق صخره ای نهال کاری کنیم در این صورت  باید از ماشین ها و ادوات دارای مته استفاده گردد.
فناوری ارائه شده توسط گرواسیس برای حل برخی مشکلات مانند کشت درختان در بیابانها و اراضی فرسوده سنگلاخی در واقع تقلیدی است  از آنچه که مادر طبیعت برای حل این معضلات به کار می گیرد . این روش می تواند در بیابانها و اراضی فرسوده سنگلاخی بکار گرفته شود تا باعث حاصلخیزی مجدد این اراضی گردد.


اهمیت ریشه های اولیه


روش مادر طبیعت برای تولید و تکثیر گیاهان، کاشت بذور آنها در لایه سطحی خاک است. بطور معمول بذور گیاهان در طبیعت توسط باد یا مدفوع حیوانات از نقطه ای به نقطه دیگرجا بجا و در لایه سطحی خاک انباشته می گردد. در مرحله بعد شروع به رشد کرده و ریشه های اولیه خود را برای یافتن آب گسترش می دهد.

متعاقب این امر گیاه خود را در خاک مستقر می کند. هنگامی که ریشه های اولیه به آب دسترسی پیدا کردند، شروع به گسترش ریشه های ثانویه خود می کنند و در این مرحله ضمن تبخیر آب به رشد و نمو خود ادامه می دهد.

 


 
                                     تکنیک کاشت توسط مادر طبیعت در چهار مرحله و در یک عکس

 

چگونه نهال هائی با ریشه سالم تولید کنیم ؟


درختانی که امروزه با روشهای پیشرفته تولید و تکثیر می شوند و در بازار به فروش می رسند بطور گسترده ای ریشه های اولیه ی آنها ناکارا می باشد. نهال هائی که با این روش تولید و تکثیر شده اند، ریشه اولیه ی آنها که در عمق متوسطی از خاک قرار دارند به ریشه های ثانوی تقسیم می شوند. عکس های تهیه شده از نهال های خریداری شده توسط آکوا پرو از 20 کشور مختلف جهان ،  نشان می دهد که کلیه این نهال ها فاقد ریشه سالم و دست نخورده بودند. ریشه های اولیه تمام آنها از بین رفته بود در حالی که ریشه های ثانویه بیش از اندازه توسعه و گسترش یافته بودند. چنین نهال هائی در شرایط خشکی، بدون آبیاری امکان ادامه حیات ندارند. اصولاً ریشه های ثانویه قادر به نفوذ عمقی، شکستن صخره ها و عبور از آنها نیستند. در اینجا 4 عکس وجود دارد که به شکل گویائی موضوع را نشان می دهند.

 

                                        نهالی با ریشه های اولیه از بین رفته، منشعب و رو به بالا

 


 
                               نهالی با ریشه های اولیه آسیب دیده، منشعب با رشد افقی در گلدان پلاستیکی

 

 
یک گیاه جوان ( قبل از انتقال به دومین گلدان) با ریشه های اولیه معیوب و پیچ خورده. بعد از انتقال به دومین گلدان دو ریشه کوچک تر وباریک تر تولید می کند که فاقد توان ریشه اصلی است.

 


 
                        تمام ریشه های اولیه نابود شده اند و سایر ریشه ها بطور افقی در زیر گلدان رشد کرده اند

چگونگی ترمیم ریشه های اولیه از بین رفته از گیاهان مسن تر


در سالهای اخیر اکوا پرو نه تنها چگونگی تولید نهال هائی با ریشه های کامل را آموخته است بلکه یاد گرفته است تا گیاهانی با ریشه های اولیه معیوب و از بین رفته را دوباره مرمت کند.

 


 
                             چهار هفته بعد از کشت، بازیابی ریشه های اولیه و رشد عمودی آنها به طرف پائین


یک استاندارد کیفی جدید:


اکواپرو برای تولید نهال هائی با ریشه های مطلوب، مطالعات و تحقیقات گسترده ای در مورد چگونگی گسترش ریشه ها در طبیعت در مقایسه با نهال هائی که توسط شرکت های پیشرفته تولید می گردد بعمل آورده است.  در زمان خروج ریشه ها از بذر و به منظور داشتن ریشه های با کیفیت، اکواپرو نوعی سینی گلدانی تولید نهال به نام Penroot paper plug  طراحی نموده است. این سینی از خمیر کاغذ تهیه شده و مدلی است که بر اساس گسترش و حفظ ساختار دست نخورده ریشه های اولیه ( ریشه های عمودی )و ریشه های ثانویه طراحی شده است.
با این فناوری نهال هائی تولید می شود که ریشه های اولیه ی آن بهتر در اعماق خاک نفوذ کرده (به خوبی از درون صخره ها عبور می کند ) و حتی در دوره های خشک ریشه ی این درختان آب کافی از خاک جذب می کند. ریشه های ثانویه این درختان به طور وسیعی در خاک گسترش می یابند تا بتوانند اکسیژن کافی، عناصر غذائی ماکرو و میکرو و آب را بعد از یک رگبارش جذب نمایند. بعلاوه اکواپرو برای تولید کنندگان نهال حد اقل استاندارد هائی را معرفی نموده که تولید کنندگان ملزم به رعایت آنها می باشند. تولید کنندگان نهال که از ورقه پن روت استفاده می کنند و حد اقل استاندارد مورد نیاز اکواپرو در خلال تولید را رعایت کنند می توانند از اکواپرو درخواست اخذ گواهینامه برای نهال های تولیدی کنند. بعد از بازدید اکواپرو یا نماینده او وتایید رعایت کامل استانداردهای مورد نظر از سوی تولید کنندگان ، نسبت به صدور گواهینامه برای نهال های تولیدی اقدام خواهد نمود. عنصر اساسی در موفقیت کشت نهال، همانا کاشت نهال هائی با ریشه کامل و سالم است.
این عکس ها چگونگی رشد ریشه های اولیه را در ورقه های پن روت نشان می دهند. در بین دو قسمت گلدان هوا به خوبی عبور کرده و ریشه های اولیه تا زمان کاشت به صورت عمودی قرار می گیرند.
 

    

                                               
                                            
گسترش ریشه های برش خورده در ورقه پن روت. قطع کردن یا برش ریشه ها باعث تولید بیش از یک ریشه  اصلی  می شود اما این ریشه ها از ریشه تولید شده  توسط بذر ضعیف تر هستند.


چگونگی کاشت بذور گیاهی و قلمه ها در ورقه پن روت


با استفاده از فناوری گرواسیس می توانیم در طول سال تا جائی که دمای هوا از 35 درجه سلسیوس فراتر نرود اقدام به کاشت نمائیم.گرواسیس با تقلید کردن از شیوه و رفتار مادر طبیعت برای رویش گیاهان، قادر خواهد بود تا گیاه مورد نظر را که در عکس های فوق نمایش داده شده، به نحو مناسبی پرورش دهد. برای دستیابی به این هدف نیازمند اطلاعات ذیل هستیم :


1-    زمان جوانه زدن گیاه به روز.
2-    مدت زمانی که طول می کشد تا طول ریشه های اولیه ی گیاه به 10 سانتیمتر یا 4 اینچ برسد. بعد از جوانه زدن و ریشه دار شدن، گیاه نسبتاً سخت می شود.
3-    چهارده روز قبل از اینکه آنها را در فضای آزاد بکاریم، ما این سه دوره زمانی را با هم جمع می زنیم تا تعداد روزهائی که گیاه قبل از انتقال به فضای آزاد در فضای سر بسته قرار داشته، محاسبه گردد.


چگونه به بذر کمک کنیم تا جوانه بزند؟


همه بذور به راحتی جوانه نمی زنند. برخی از بذور گیاهان برای اینکه قادر به جوانه زدن باشند باید عمل بهاره کردن یا ورنالیزاسیون روی آنها صورت گیرد. بهاره کردن یا ورنالیزاسیون به این معنی است که بذور گیاهی قبل از جوانه زدن باید یک دوره زمانی سرد را طی کنند. عمل بهاره کردن روشی است که مادر طبیعت در کشورهائی که دارای چهار فصل با یک زمستان خشن هستند بکار می برد تا بذور انها خیلی زود سبز نشوند. به عنوان مثال فرض کنید اگر میوه درخت بلوط بعد از یک بارش پائیزه در اکتبر سریعاً جوانه بزند در آن صورت این گیاه به راحتی در معرض یخ زدگی قرار می گیرد و گیاه به زودی خواهد مرد. لذا بذور این گیاهان تا به حد کافی دوره های سرما را طی نکنند جوانه نخواهند زد. بنا براین ورنالیزاسیون کمک می کند تا این گیاهان دیرتر جوانه بزنند تا کمتر در معرض سرمازدگی قرار بگیرند. بذر درخت بلوط باید حداقل 3 ماه قبل از جوانه زدن در معرض هوای سرد قرار گیرد تا با موفقیت جوانه بزند. از این رو بذور گیاهی بدون هیچ خسارتی در طول زمستان در خاک باقی می مانند و در فصل بهار جوانه می زنند. برخی دیگر از بذور گیاهان بومی در مکان هائی که فاقد زمستان های خشن هستند از سازو کار حفاظتی دیگری استفاده می کنند. به عنوان مثال برخی بذور در دمای بالاتر از 30 درجه سلسیوس جوانه نمی زنند. لذا این سازو کار طبیعی مانع از جوانه زدن بذوردرست  قبل از فرا رسیدن تابستان می شود یعنی زمانی که آنها به احتمال زیاد در اثر خشکسالی خواهند مرد. بسیار مهم است که شما بذر را کنترل نموده و خصوصیات و نیازمندیهای رویشی آنها را تعیین کنید. ابتدا باید بدانید که بذر شما قابل کاشت است لذا می توانید با خیساندن بذور به مدت 48 ساعت باعث تحریک جوانه زنی بذر شوید. روش دیگر برای جوانه زدن بذر،  قرار دادن آنها به مدت 72 ساعت در لابلای برگه های مرطوبی است که درون جعبه هائی قرار دارند. بعد از اعمال این تیمارها شما می توانید آنها را در گلدان بکارید. بعد از خیساندن، می توانید ریشه اولیه را که پوسته بذر را شکسته و خارج شده، مشاهده نمائید. در این نقطه امکان انتخاب بذر برای کاشت وجود دارد. آنهائی که طی این مدت جوانه نزده اند احتمالاً مناسب نیستند و بهتر است که آنها را نکارید و یا اینکه چند روز دیگر آنها را بخیسانید. اگر مجدداً جوانه نزدند آنها را نکارید.


چگونه کمک کنیم تا بذر بیشتر جوانه بزند و بعد از کاشت رشد کند؟


تا اینجا تمام گیاهان به ترکیبی از رطوبت و اکسیژن نیاز دارند. جائی که رطوبت است اکسیژن نیست. بنابراین قاعده ترکیبی از رطوبت و اکسیژن بهترین نتیجه را بدست می دهد. در ذیل چگونگی انجام این کار بیان شده است :


1-    بعد از کاشت بذر در گلدان با روشی مطمئن آب دادن را آغاز می کنیم.


2-    فقط در اولین و دومین روز ( به توصیه های بعدی توجه کنید)هر نیم ساعت یک بار به مدت 1 دقیقه با روش بارانی و با ملایمت بذور کاشته شده را آبیاری کنید. چنانچه آبیاری با دست و به کمک آبپاش دستی صورت گیرد، سعی کنید بسیار به آرامی این کار را انجام دهید تا خاک در اثر شدت آبیاری متراکم نشود چون در این صورت تامین اکسیژن برای ریشه دچار مشکل می شود.


3-    آب دادن با این روش را ادامه دهید تا متوجه شوید که خاک ته گلدان خیس می باشد.


4-    مرطوب بودن خاک، سیستم آبیاری را تغییر می دهد. این بار آب دادن به بذور را قطع کنید و در عوض رطوبت نسبی را در حد 100% نگهدارید.


5-    این کار را با مشاهده دقیق وضعیت آب و هوائی انجام دهید و سپس از جدول زمانی زیر پیروی کنید :

در ساعت 7 صبح به مدت 1 دقیقه آبیاری کنید و تا ساعت 11 صبح هر دو ساعت یکبار آبیاری را تکرار نمائید. سپس به مدت 1 دقیقه در ساعات 12 ظهر، 1، 2 ، 3 و 4 بعد ظهر آبیاری صورت گیرد. سرانجام در ساعات 6 و 8 بعد ظهر به مدت 1 دقیقه بذور را آبیاری نمائید.


6-    ایده ای که در ورای این جدول زمانی وجود دارد افزلیش دفعات آبیاری در مواقعی است که خورشید با قدرت تمام می تابد و دما همزمان با افزایش شدت تابش رو به افزایش می رود. وقتی چنین اتفاقی رخ می دهد، رطوبت نسبی بطور چشمگیری کاهش می یابد لذا شما مجبورید با تشدید برنامه آبیاری این نقیصه را جبران نمائید. وقتی شرایط منطقه گرم نباشد، بسیار مناسب خواهد بود که دفعات آبیاری را حتی در طول روز در سطح 2 ساعت یکبار نگهداری نمائید.


7-    به محض اینکه 100% بذور جوانه زدند و ارتفاع بوته ها به 1 سانتیمتر رسیدند، دور آبیاری را کاهش دهید. در این مرحله گیاه سفت و محکم می شود. در این مرحله نباید به دنبال رطوبت زیاد در خاک باشیم و ضروری است که رطوبت خاک کم باشد. برای رسیدن به این هدف به شرح ذیل اقدام نمائید :
به مدت 2 روز هر دو ساعت یکبار آبیاری کنیدسپس 2 روز دیگر با فاصله زمانی هر 3 ساعت یکبار آبیاری کنید. بعد از این مرحله شما فقط در ساعات 7 صبح، 12 ظهر و 6 عصر مجاز به آبیاری گلدانها هستید.
 

8-    وقتی گیاه کمتر در سایه قرار بگیرد برگها خیلی بزرگ نمی شوند و به صورت متراکم در می آیند. این باعث می گردد تا وقتی گیاه به واتر باکس منتقل می شود کمتر در معرض تبخیر و سوختگی قرار بگیرد.


9-    مراحل 7 و 8 به این معنی هستند که ما گیاه را برای انتقال به فضای آزاد آماده کنیم تا در فضای آزاد و حتی در شرایط گرم و خشک زنده بماند.


چگونگی استفاده از ورقه پن روت


همانطور که می توانید ببینید در انتهای گلدانها یک دو پایه قرار دارد. ریشه های اولیه تا انتهای گلدانها نفوذ می کنند اگر در این مرحله هرس هوائی (air pruning )به خوبی صورت گیرد، ریشه ها در این فضا و بین این دو پایه منتظر خواهند ماند. بنابراین ما نیاز داریم که سینی گلدانها را روی یک سطح خشک قرار دهیم(ترجیحاً روی یک جعبه ) به نحوی که باد و هوا بتواند در زیر آنها جریان داشته باشد. ابعاد گلدانها 5 سانتیمتر در 5 سانتیمتر می باشد بنابر این ما می توانیم حدوداً 300 گلدان را در هر متر مربع جای دهیم.

 

 


                               قرار دادن گلدانها در روی یک سطح قابل تهویه به منظور هرس هوائی ریشه ها

 


 
                                                          گیاهی با ریشه های کامل


چه گیاهانی را می توانیم به کمک فناوری گرواسیس کشت نمائیم ؟


فناوری گرواسیس در واقع یک متدولوژی کاشت است که برای هر گیاهی قابل اجرا می باشد. بنابر این اهمیتی نخواهد داشت که گیاه کاشته شده یک درخت، یک درختچه، یک بوته، سبزی و یا یک گل باشد. اما خیلی مهم است که درک کنیم که این فناوری یک سامانه آبیاری نیست بلکه بیشتر، فناوری کشت است تا آبیاری. فناوری پیش رو راهی را ارائه می دهد تا گیاه بتواند در چنین راهی بعد از گذشت یک سال قادر باشد تا حدی خود را با شرایط محلی وفق دهد و به عبارت دیگر گیاه توان مقابله با شرایط موجود را داشته باشد. اگر شما 300 میلی متر باران داشته باشید و گیاه برای بقا به 400 میلی متر باران نیاز داشته باشد بعد از یک سال علیرغم کمک واتر باکس گرواسیس گیاه مورد نظر خواهد مرد. اما اگر 300 میلی متر باران داشته باشیم و برای بقا به 290 میلی متر باران نیاز داشته باشیم گیاه در اولین سال کمک زنده خواهد ماند. این مشابه رفتار مادر طبیعت است.


مایکوریزا


ریشه تمام گیاهان در زمین مستقیماً آب یا مواد غذائی را از خاک دریافت نمی کنند. این ریشه ها در عوض با قارچ مایکوریزا که بطور طبیعی درخاک موجود هستند، همکاری می کنند. این قارچ ها ترکیبات حاوی عناصر غذائی اصلی (N,P,K و Mg ) و عناصرغذائی ریز مغذی را تجزیه و در اختیار ریشه گیاهان می گذارد . پاداش مایکوریزا برای دادن چنین هدیه ای به گیاه، دریافت 30% قند تولیدی از درختان و درختچه ها به مایکوریزا است. بدون چنین همکاری امکان ادامه رشد گیاهان وجود ندارد. لذا این گیاهان باید در روی ریشه های خود قارچ مایکوریزا داشته باشند تا به رشد آنها کمک کند. اکر کار را با یک خاک خشک که فاقد مایکوریزا است آغاز کنیم، گیاه به نحو ضعیفی رشد می کند. از این رو بخش مهمی از فناوری گرواسیس تلقیح کردن خاک ورقه های پن روت و بعداً تلقیح کردن خاک زیرین واتر باکس است.
چگونگی تهیه خاک با مایکوریزا  برای گلدانها و خاک زیر واتر باکس
بعد از شناسائی رقم یا واریته ای که می خواهید بکارید، باید تلاش کنید تا مکانی را که این گونه ها رشد می کنند، پیدا نمائید. سپس مقداری از خاک و برگی که زیر این درختان و درختچه ها است جمع آوری کنید. خاک و برگهای جمع آوری شده را با مقدار خاکی که برای پر کردن گلدانها و خاک زیر واتر باکس مورد نیاز است، مخلوط نمائید. برای گلدانها cc50  و برای زیر واتر باکس cc500 خاک مورد نیاز است.
اکنون شما خاکی حاوی اسپور قارچ (مایکوریزا ) دارید. به محض اینکه آبیاری را شروع کردید، این قارچ ها شروع به رشد می کنند. گیاه شما با گونه مناسب قارچ مایکوریزا تلقیح شده است.
بعد از آماده نمودن مکان کاشت ( با حفظ سامانه کاپیلاری خاک جهت حمل آب ) و قبل از اینکه واتر باکس را در مکان مربوطه قرار دهید، حدود cc500 از مخلوط یاد شده روی قسمت سطحی خاک که در زیر واتر باکس قرار می گیرد، ریخته شود. بعد از مستقر شدن واتر باکس روی این قسمت مایکوریزاهائی که به خواب رفته بودند به دلیل دمای مناسب و رطوبت زیاد موجود در زیر واتر باکس شروع به رشد و نمو می کنند.  


مقرراتی که تولید کنندگان گیاه کامل ملزم به رعایت آن می باشند:


وسایل  و ادوات تولید کنندگان نهال باید پاک و غیر آلوده باشند
وسایل باید بی خطر بوده و برای کاربران حفاظت ایجاد کند
نهال ها باید با استفاده از ورقه پن روت تهیه شده باشند
حفاظت از گیاه باید طبق قوانین محلی صورت گیرد
مواد مورد نیاز گیاهی باید مطابق قوانین محلی تهیه و تامین گردد
مواد گیاهی باید تا حد 99%همان ارقامی باشند که توسط کاربر سفارش داده شده
مواد تولیدی (نهال ها) باید در شرایط سالم تهیه و ریشه های آنها سفید باشد
سامانه ریشه ای گیاه باید حداقل یک ریشه اولیه سالم داشته باشند و ریشه های ثانویه آنها آسیب ندیده باشد
نهال ها ممکن است در گلخانه پلاستیکی ، شیشه ای، تونل های پلاستیکی و یا در فضای ازاد تولید شوند.
اگر در گلخانه تولید می شوند باید سقف و کناره های آن قابل باز شدن باشد( جهت تهویه )
اگر در تونل پلاستیکی تولید می شوند باید کناره های تونل قابل باز شدن باشد
ایجاد سایه ( برای کاهش شدت نور خورشید) باید توسط تورهای سفید صورت گیرد. به هیچ وجه اجازه داده نمی شود که از تورهای سیاه برای سایه اندازی استفاده شود
نهال ها در پایان روز چهاردهم قبل از حمل باید به اندازه کافی سفت شده باشند. برای این کار باید گیاه در خلال رشد به اندازه کافی خشکی و به میزان زیادی نور دریافت کنند.
اگر شما در تولید نهال از این توصیه ها پیروی کنید، بدون در نظر گرفتن مشکلات به صورت باور نکردنی بالاترین نرخ زنده ماندن نهال ها را خواهید داشت .


کاشت


 چگونگی کاشت نهال در واتر باکس را ما به شما خواهیم آموخت. بسیار مهم است که بدانید جهت شکاف 8 مانند درب دستگاه باید در جهت شرق به غرب قرار گیرد. با این کار نور آفتاب تنها در صبح و عصر وارد شکاف می شود اما بین ساعات 10 صبح تا  4 بعد ظهر نور خورشید نمی تواند وارد شکاف واتر باکس گردد و خسارت ایجاد کند. در شکل ذیل به سایه ای که این شکاف در ساعات گرم روز ایجاد کرده دقت نمائید.

 

 

 

 
              در این عکس به خوبی نشان داده شده که گیاه جوان و کوچک چگونه در مرکز شکاف به خوبی محافظت می شود .


با تکنولوژی گروآسیس شما بجای 10 لیتر آب برای کشت در مناطق خشک تنها از یک لیتر آب استفاده میکنید .
تکنولوژی گروآسیس در زمینه آبیاری بسیار کارآمد است و این امر به فرد اجازه کاشت در مناطقی را میدهد که آب در آنها کم یا بسیار گران است .
تکنولوژی گروآسیس به کشاورز اجازه میدهد تا با احیای اراضی بصورت اقتصادی در هزینه ها صرفه جوئی کند و اگر عملیات کشت به منظور جنگل کاری ، احداث باغ یا گلخانه باشد همزمان به او امکان درآمد زائی را نیز خواهد داد .

این برنامه تکنولوژی آبیاری نیست بلکه تکنولوژی کشت است
روش گروآسیس تکنولوژی کامل کاشت در مناطق خشک ، بیابانی و سنگلاخی است . در زمان کاشت با تکنولوژی گروآسیس ، در طول سال اول در مقایسه با هر متد کاشت دیگری صرفه جوئی در مصرف آب بیش از 90 درصد خواهد بود . از سال دوم ببعد هیچ مقدار آب دیگری اضافه نخواهد شد چرا که نیاز به آبیاری از بین خواهد رفت و صرفه جوئی صد در صد خواهد بود .

اساس برنامه تکنولوژی گرواسیس نوعی تقلید زیستی از" مادر طبیعت " میباشد که شامل مراحل زیر است :
- بهبود بخشیدن به خاک توسط کمپوست و مکمل تقویت کننده ریشه که ارائه خواهد شد .
- استفاده از مته خاص و ابداعی گروآسیس که بکمک آن ساختار مویرگی ( Capillary ) خاک دست نخورده باقیمانده و چاله مناسبی برای کاشت نهال ایجاد میشود .
- پرورش ، تولید واستفاده از نهال ها و بوته های دارای ریشه اولیه مستقیم که دارای پیچ خوردگی نبوده و بطور عمودی بطرف پائین گسترش می یابند .
- استفاده از محافظ Grow Safe telescoprotexx برای حمایت از گیاه جوان در برابر گرمای تابستان ، سرمای زمستان ، وزش باد و ممانعت از چریده شدن توسط حیوانات .
- استفاده از سامانه واتر باکس ابداعی گروآسیس ( برنده جایزه طرح نوآور سال 2010 ) .
در زمان استفاده از تکنولوژی گروآسیس ریشه اولیه گیاه بطور متوسط روزی نیم تا یک سانتیمتر درون خاک رشد میکند . بعد از یک سال عمق ریشه به 2 تا 4 متر خواهد رسید . در این مرحله گیاه به آب رسیده و استقلال و قدرت کافی را پیدا می نماید تا بدون کمک و به تنهائی رشد کند . تکنولوژی گروآسیس نسخه برداری از روشی است که بکمک آن مادر طبیعت مشکل بقای گیاهان را در مناطق کویری ، بیابانی و سنگلاخی حل میکند . با استفاده از این روش شما قادر خواهید بود در زمین های بایر درختان پربار بکارید . میتوانید از آن برای کاشت در باغهای میوه و گلخانه های مدرن استفاده کنید یا حتی در باغچه خانه هایتان .
این روش همیشه و در هر مکانی کارآمد خواهد بود . میزان بقای گیاه با این سیستم ، هر چقدر هم که شرایط نامناسب باشد بطور متوسط بیش از 90 درصد است .
در دیگر متدهای کاشت نهال زمان کاشت به فصل های خاصی از سال محدود است ولی در این سیستم شما قادر خواهید بود در هر 12 ماه سال و بدون توجه به زمان و درجه حرارت برنامه کشت خود را عملی کنید . این امر کشاورزان را قادر میسازد تا کاشت را برنامه ریزی و شخصی سازی کنند . با استفاده از مولتی مته های مویرگی گرواسیس هر روز مناطق وسیعی را که قبلا غیر قابل کشت تصور میشدند ، میتوان به زیر کشت برد .


دلیل موفقیت تکنولوژی گروآسیس
در اکثر مناطق آبهای زیرزمینی را میتوان در اعماق 3 متری یا بیشتر پیدا کرد . مشکل گیاهان در مناطق خشک و کویری 3 متر بالای خاک است که خشک می باشد ، دمای هوا نیز بالا است و عموما بادهای سختی می وزد . پس از کاشت در این مناطق عموما گیاه زمان کافی برای گستردن ریشه اش در عمقی که آبهای زیر زمینی در آن است پیدا نمیکند . در نتیجه گیاه خشک شده و از بین میرود . تکنولوژی گروآسیس به گیاه امکان میدهد تا در سال اول رشد ، ریشه هایش را به عمق سه متر یا بیشتر برساند . زمانی که گیاه به این عمق برسد قادر خواهد بود بطور مستقل رشد کند و از بین نرود . بعد از این یک سال شما میتوانید تا واتر باکس را بردارید و گیاه بعدی را با آن بکارید . این روشی بسیار ارزان قیمت برای کشت در این مناطق خواهد بود .

" در جائی که درختی بوده و نابود شده باز هم میتوان درخت جدیدی کاشت "

" در 3000 - 2000 سال گذشته دو بیلیون هکتار جنگل بدست بشر نابود گردیده است اگر یک منطقه 2 بیلیون هکتاری آن قدر کوچک است که بتوان درختان آن را قطع کرد ، پس آن منطقه برای کاشت دوباره درخت هم به همان اندازه کوچک است "

تکنولوژی گروآسیس ارزان قیمت است
کاشت درختان به کمک آبیاری قطره ای بسیار گران قیمت است . اگر از آبیاری قطره ای استفاده کنید هزینه های دائمی برای انرژی و نگهداری خواهید داشت . شما باید لوله ها و پمپ ها را هر 7 تا 10 سال یکبار بطور کامل عوض کنید . جدای از این مسئله آب بسیار کمیاب است و بهتر است از آن برای نوشیدن استفاده کنیم . تکنولوژی گروآسیس از هیچگونه پمپ یا لوله و انرژی استفاده نمی کند و تنها به مقدار کمی آب نیاز دارد . شما تنها در سال اول هزینه ناچیزی را پرداخت خواهید کرد و بعد از این یک سال متقبل هیچگونه هزینه ای نخواهید شد . طبیعت همیشه بدون آبیاری قادر به رشد بوده است . با استفاده از این فناوری باز هم میتوانید از این قدرت برای تولید محصولات مناسب و سالم بدون آبیاری بهره برداری نمائید .

اشاره ای به هزینه ها
احداث جنگل با استفاده از سیستم گرواسیس حدود 3500 دلار امریکا در هر هکتار هزینه در بر خواهد داشت (مبلغ فوق متناسب با شرایط کشورهای مختلف متفاوت است ) . این ارزیابی شامل برنامه ریزی ، کار ، خرید واتر باکس ( عمر مفید هر دستگاه واتر باکس در شرایط نگهداری و حمل و نقل مناسب ده سال می باشد ) و مواد لازم برای کاشت و حفر چاله می گردد . با این روش شما میتوانید 12 ماه سال را مشغول کاشت باشید و این قابلیت کشت در همه ایام سال فاکتور مهمی بوده و به شما دربرنامه ریزی پروژه های بزرگ قدرت مانور قابل توجهی میدهد .
بازدهی خوب سرمایه گذاری
شما میتوانید از تکنولوژی گروآسیس در کاشت باغ های میوه ، احداث گلخانه ها وجنگلهای پربار و برای بهبود اکوسیستم و حفظ محیط زیست یا در هر جائی که کشت بدون آبیاری غیرممکن و یا بسیار گران است استفاده کنید . ارزش زمینهای بایر را با صرف کمترین هزینه و تکنولوژی صرفه جوئی در مصرف آب بالا ببرید وسرمایه گذاریتان را بر پایه ای با ثبات ایجاد کنید .